Słowa kapłana

Wierzę w Syna Bożego (33)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„Gdy Jezus usłyszał o śmierci Jana Chrzciciela, oddalił się stamtąd w łodzi na miejsce pustynne, osobno” (Mt 14,13). Pan Jezus wiele razy oddalał się od tłumów i od uczniów, aby w samotności rozmawiać z Ojcem. Śmierć Jego Poprzednika była treścią rozmyślań i modlitwy do Ojca. Zapewne Pan Jezus rozmyślał też o swojej śmierci na krzyżu. Trudne sytuacje w naszym życiu zazwyczaj wypełniamy aktywnością. Szukamy osób, którym moglibyśmy opowiedzieć o swoich strapieniach. Ale potrzebujemy nade wszystko samotności na modlitwie i potrzebujemy wspólnej, szczególnie rodzinnej modlitwy. Bóg przez proroka Izajasza zachęca: „Przyjdźcie … słuchajcie Mnie…” (Iz 55,1–2). Św. Paweł pociesza nas, a szczególnie tych, którzy zmagają się z utrapieniami, uciskiem czy prześladowaniami: „Ale we wszystkim tym odnosimy pełne zwycięstwo dzięki Temu, który nas umiłował” (Rz 8,37). Co jest zwycięstwem, a co przegraną? Brak pracy, kłopoty rodzinne, rozczarowanie małżeństwem, dziećmi, nałogi – przeżywane są jako klęska. Zdrowie, dostatek materialny, udana rodzina, sukcesy zawodowe – są uważane za znaki udanego życia. Św. Paweł wskazuje na to, co najważniejsze w życiu, w małżeństwie i rodzinie: „Któż nas może odłączyć od miłości Chrystusowej?” (Rz 8,35). Najważniejsza jest miłość Chrystusa, miłość, którą nas obdarza Pan Jezus i nasza miłość do Niego, indywidualna, rodzinna, społeczna. Nasza miłość do Pana Jezusa wyraża się w szczególny sposób w miłości wobec drugiego człowieka, począwszy od małżonka i własnych dzieci. Refleksji nad życiem, jego sensem i celem, sprzyja czas wolny, rekolekcje, piesza pielgrzymka. Szkoda, że niektórzy przeżywają urlop myśląc jedynie o przyjemnym spędzaniu czasu, czy – przede wszystkim o opalaniu. Apostoł przypomina: „Któż nas może odłączyć od miłości Chrystusowej?” (Rz 8,35). „Rodzina chrześcijańska wypełnia swoje zadanie prorockie przyjmując i głosząc słowo Boże: w ten sposób staje się z każdym dniem coraz bardziej wspólnotą wierzącą i ewangelizującą” (św. Jan Paweł II, adh. Familiaris consortio, 51).

Propozycja postanowienia

Przynajmniej raz w roku potrzebujemy dłuższego zastanowienia się nad życiem: jak przeżywam rekolekcje wielkopostne, czy część urlopu przeznaczam na uciszenie przed Bogiem, wspólną modlitwę w rodzinie?

Comments are closed.