Tydzień liturgiczny

DZIEWIĘTNASTY TYDZIEŃ ZWYKŁY 11 – 16 VIII 2014

PONIEDZIAŁEK

Ez 1,2–5.24–28c; Mt 17,22–27

Słowo Boże: Jezus mu rzekł: „A zatem synowie są wolni. Żebyśmy jednak nie dali powodu do zgorszenia, idź nad jezioro i zarzuć wędkę. Weź pierwszą rybę, którą wyciągniesz i otwórz jej pyszczek: znajdziesz statera. Weź go i daj im za Mnie i za siebie”. Było dwunastu apostołów, ale tylko za Piotra Jezus zapłacił podatek monetą, którą płacił również za siebie. Tym samym postawił Apostoła najbliżej przy sobie. Co dopiero Piotr wyznał, że Jezus jest Synem Boga, teraz znów publicznie potwierdził to samo lecz w inny sposób, jakby prowadzony ku temu przez Jezusa. Bo Piotr musi być pierwszy w odważnym wyznawaniu wiary w Jezusa. I my z nim.

Modlitwa dnia: Miłosierny Boże, Ty doprowadziłeś świętą Klarę do umiłowania ubóstwa, spraw za jej wstawiennictwem, abyśmy żyjąc w ubóstwie ducha zgodnie z nauką Chrystusa, doszli do oglądania Ciebie w Królestwie niebieskim.

WTOREK

Ez 2,8 – 3,4; Mt 18,1–5.10.12–14

Słowo Boże: Zaprawdę powiadam wam: jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim. W przestrzeni wiary do końca życia pozostajemy dziećmi. To nie skutek niedojrzałości, infantylności czy duchowego skarłowacenia. To świadomie przyjęty program życia, który zakłada, że to Bóg daje łaskę, a my jesteśmy jej biorcami, jesteśmy obdarowani. Naszą największą zasługą nie jest zbudowanie czegoś, co wielu podziwia, ale przyjęcie daru od Pana. Tak niewiele, a jakże trudne.

Modlitwa dnia: Wszechmogący, wieczny Boże, ośmielamy się Ciebie nazywać Ojcem, umocnij w naszych sercach ducha przybranych dzieci, abyśmy mogli osiągnąć obiecane dziedzictwo.

ŚRODA

Dz 1,12–14; J 19,25–27
ŚWIĘTO NMP KALWARYJSKIEJ

Słowo Boże: A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: „Niewiasto, oto syn Twój”. Następnie rzekł do ucznia: „Oto Matka twoja”. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie. Maryja uczestnicząca w męce swego Syna. Maryja współcierpiąca. Wychodząc na górę ukrzyżowania całym sercem niosła krzyż Jezusa i przeżywała Jego udręczenie. Dzień Maryi Kalwaryjskiej jest zaproszeniem, by za Jej przykładem rozpamiętywać mękę Syna Bożego. A to duchowe wędrowanie na drodze krzyżowej będzie szkołą prawdziwej miłości i odpowiedzialności za swe czyny.

Modlitwa dnia: Wszechmogący, wieczny Boże, Ty dałeś Jezusowi Chrystusowi Najświętszą Maryję Pannę jako pomoc w dziele naszego odkupienia, spraw łaskawie, abyśmy rozważając paschalne tajemnice Pana, za pośrednictwem Maryi dostąpili łask, o które z ufnością prosimy.

CZWARTEK

Ez 12,1–12; Mt 18,21–19,1

Słowo Boże: Wtedy pan wezwał sługę przed siebie i rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?”. Uczeń Jezusa odpowiada miłosierdziem na miłosierdzie. Jednym z obszarów miłosierdzia jest modlitwa. Tylko przez wiarę czujemy intuicyjnie, że modlitwa nieznanych osób, modlitwa Kościoła ciągle nam towarzyszy. Winniśmy więc starannie spłacać ten dług własną modlitwą za wszystkich swych dobroczyńców. Nie zaniedbujmy tego obowiązku.

Modlitwa dnia: Boże, Ty napełniłeś gorliwością o zbawienie dusz i miłością ku bliźnim świętego Maksymiliana Marię, prezbitera i męczennika, żarliwego czciciela Niepokalanej Dziewicy, spraw przez jego wstawiennictwo, abyśmy dla Twojej chwały wytrwale pracując w służbie braci, w życiu i w śmierci stawali się podobni do Twojego Syna.

PIĄTEK

Ap 11,19a; 12,1.3–6a.10ab; 1 Kor 1,20–26; Łk 1,39–56
UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWZIĘCIA NMP

Słowo Boże: Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim. Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy. Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia. Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, święte jest imię Jego. Im bardziej wielbimy Boga i uznajemy Jego wyższość czy też odkrywamy Jego potęgę, tym wyraźniej widzimy, że On, Stwórca jest źródłem wszystkiego co dobre w naszym życiu. Jeśli w duchu wiary chlubimy się otrzymaną łaską, wychwalamy samego Boga oddając cześć temu, który jest nieskończonym Źródłem wszystkiego. W takim duchu Maryja mówi o otrzymanych łaskach.

Modlitwa dnia: Wszechmogący, wieczny Boże, Ty wziąłeś do niebieskiej chwały ciało i duszę Niepokalanej Dziewicy Maryi, Matki Twojego Syna, spraw, abyśmy nieustannie troszczyli się o dobra duchowe i wysłużyli sobie udział w Jej chwale.

SOBOTA

Ez 18,1–10.13b. 30–32; Mt 19,13–15

Słowo Boże: Przynoszono do Jezusa dzieci, aby włożył na nie ręce i pomodlił się za nie; a uczniowie szorstko zabraniali im tego. Lecz Jezus odrzekł: „Dopuśćcie dzieci i nie przeszkadzajcie im przyjść do Mnie”. Jezus wkładał ręce na dzieci i modlił się za nie. To jeden z tych prostych i pięknych gestów, które możemy powtarzać dosłownie naśladując Pana. To zachęta nie tylko dla prezbiterów, którzy mocą sakramentu święceń mogą błogosławić; to wskazanie dla wszystkich, szczególnie dla rodziców, bo dzieci, choć tego nie będą mówić, bardzo potrzebują duchowych darów właśnie od rodziców.

Modlitwa dnia: Wszechmogący, wieczny Boże, ośmielamy się Ciebie nazywać Ojcem, umocnij w naszych sercach ducha przybranych dzieci, abyśmy mogli osiągnąć obiecane dziedzictwo.

Comments are closed.