Słowa kapłana

Wierzę w Syna Bożego (35)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„A wy za kogo Mnie uważacie?” – zapytał Pan Jezus Apostołów. „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego” – odpowiedział w imieniu Apostołów Szymon Piotr (Mt 16,15–16). Pan Jezus powiedział Piotrowi, że jest błogosławiony. Pochwalił Piotra, który wyznał przede wszystkim swoją wiarę. Ale też przypomniał mu, że wiara jest łaską: „albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie” (Mt 16,17). Wtedy Piotr otrzymał obietnicę: „Ty jesteś Piotr – Opoka i na tej Opoce zbuduję mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie…” (Mt 16,18–19). Pan Jezus wciąż stawia nam pytanie: „Za kogo Mnie uważacie?”. Stawia to pytanie małżeństwom, rodzinom: „Kim jestem dla was? Co znaczą dla was Moje słowa? Czy wierzycie w Kościół, którego jestem Głową i do którego należycie?”. Czy wierzycie w Kościół, który w imieniu Chrystusa, oświecony przez Ducha Świętego, naucza i uobecnia zbawcze dzieło Chrystusa – i przekazuje Ewangelię małżeństwa i rodziny, Ewangelię wspólnoty życia i miłości? W małżeństwie i rodzinie uobecnia się Kościół – mistyczne Ciało Chrystusa – i trzy posłannictwa Chrystusa: nauczycielskie, kapłańskie i pastersko-królewskie. W rodzinie, domowym Kościele, Chrystus naucza o godności człowieka, o wspólnocie miłości między mężczyzną i kobietą, o miłości wiernej i trwałej, o świętości życia. W rodzinie realizuje się kapłaństwo wiernych i ofiarna miłość, której przykładem jest Chrystus – Sługa. „Tak jak wielki Kościół, również i mały Kościół domowy potrzebuje stałej i dogłębnej ewangelizacji, skąd też wypływa spoczywający na nim obowiązek ustawicznego wychowania w wierze” (św. Jan Paweł II, adh. Familiaris consortio, p. 51).

Propozycja postanowienia

Gdy usłyszę słowo „Kościół” będę myślał nie tyle o duchownych, co raczej o sobie, o moim małżeństwie i rodzinie. Czy buduję Kościół budując „Kościół domowy”?

Comments are closed.