Pasterskie nauczanie

Dwaj krakowscy biskupi

Ks. Kard. Stanisław Dziwisz

Pięćdziesiąt lat temu, 8 marca 1964 roku, nowy arcybiskup Metropolita Krakowski Karol Wojtyła odbył ingres do katedry na Wawelu. Wtedy 8 marca wypadła IV niedziela Wielkiego Postu, zwana „Laetare”, ale także liturgiczne święto bł. Wincentego Kadłubka. (…) Dziś z perspektywy lat widać wyraźniej bliskość obu świętych. I błogosławiony Wincenty, i św. Jan Paweł II należeli do najbardziej uczonych ludzi swego pokolenia. Ich pasterska służba wypadła w czasach przełomu: bł. Wincentego w dobie Soboru Laterańskiego IV z 1215 roku, a św. Jana Pawła II w dobie Soboru Watykańskiego II. Obydwaj nie wypuszczali pióra z ręki do końca życia. Karol Wojtyła, zanim został klerykiem diecezjalnym, wcześniej myślał o życiu zakonnym; Wincenty Kadłubek najpierw był księdzem diecezjalnym, potem biskupem, by wstąpić do zakonu cystersów. Obydwaj byli następcami św. Stanisława. Obydwaj odbyli ingresy do katedry na Wawelu. Dwie, jakże zbieżne historie wiary, nadziei i miłości dwóch pasterzy Kościoła krakowskiego. (…) Dziękując Bogu za beatyfikację bł. Wincentego dwieście pięćdziesiąt lat temu, modlimy się o jego kanonizację.

Fragment homilii wygłoszonej z okazji jubileuszu 250-lecia beatyfikacji bł. Wincentego Kadłubka, Jędrzejów, 31 VIII 2014 r.

Comments are closed.