Słowa kapłana

Wierzę w Syna Bożego (38)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne” (J 3,14). Pan Jezus został wywyższony na krzyżu. Ojciec posłał swego Syna na świat, aby wszyscy ludzie mogli otrzymać przebaczenie i zbawienie. „Za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie” (J 17,19). Św. Paweł napisał, że Chrystus „uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci – i to śmierci krzyżowej” (Flp 2,8). Przez swe posłuszeństwo odpokutował nasze nieposłuszeństwo. Człowiek jest wolny, może przyjąć Boże miłosierdzie, ale może też odrzucić dar zbawczej męki. „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne” (J 3,16). Chrystusa ukrzyżowanego i Jego Krzyż czcimy w szczególny sposób w Wielki Piątek, w Wielkim Poście, w święto Podwyższenia Krzyża. Oddajemy cześć Chrystusowi, który za nas umarł na krzyżu, czyniąc znak krzyża, rozpoczynając dzień od przeżegnania się, rozpoczynając posiłek i siadając do samochodu, patrząc na krzyż, całując wizerunek krzyża, zawieszając krzyż na ścianie, oddając cześć krzyżowi przy drodze. Jednym ze znaków naszej czci dla Męki Pana Jezusa jest post piątkowy. W ciągu całej historii chrześcijanie oddawali cześć krzyżowi, cierpieli, nawet umierali w obronie krzyża. Ale ciągle też krzyż był i jest odrzucany, usuwany z miejsc publicznych. Dzięki ofierze krzyża jesteśmy ochrzczeni. Mocą krzyża małżonkowie zawierają Sakrament Małżeństwa, całując krzyż znajdują siłę do przebaczania i pojednania, do przyjęcia śmierci osoby bliskiej, do znoszenia upodleń w rodzinie i społeczeństwie. „Rodzina … która wykonuje swoje zadania z wielkoduszną wiernością … jest świadoma swego codziennego uczestnictwa w tajemnicy chwalebnego Krzyża Chrystusowego” (św. Jan Paweł II, adh. Familiaris consortio, p. 53).

Propozycja postanowienia

Wprowadźmy zwyczaj codziennego, wspólnego w rodzinie, całowania krzyża. Błogosławmy dzieci czyniąc znak krzyża na ich czołach.

Comments are closed.