Pasterskie nauczanie

Na rzecz zniewolonych

Ks. Abp Stanisław Gądecki

Jezus namaszczony Duchem Świętym, zapowiada swój program w następujących słowach: „Duch Pana Boga nade mną, bo Pan mnie namaścił. Posłał mnie, by głosić dobrą nowinę ubogim, by opatrywać rany serc złamanych, by zapowiadać wyzwolenie jeńcom i więźniom swobodę; aby obwieszczać rok łaski Pańskiej” (Iz 61,1–2). Słowa te ujawniają, iż głównym kierunkiem tego programu będzie działanie na rzecz zniewolonych. Miłosierdzie, w miejsce samej sprawiedliwości. Drugim punktem tego programu będzie zbawienie nie tylko dla Żydów, ale także dla wszystkich pozostałych narodów. Na to właśnie zwraca uwagę przykład niewiary Żydów w prorockie posłannictwo Jezusa („Czy nie jest to syn Józefa?”). Na to samo zwracają naszą uwagę również dwa pozytywne przykłady wiary pogan. Uboga wdowa z Sarepty, która nie była Żydówką ani osobą wierzącą w Jahwe, przyjmuje nieznanego proroka. Gdy ten prosi ją o coś do jedzenia i zapewnia, że Bóg nie pozwoli jej umrzeć z głodu, ona mu wierzy, choć nic o nim nie wie. Drugi przykład, to znowu nie-Żyd, Syryjczyk Naaman, który wierzy nawet tylko słowom sług proroka i ostatecznie zostaje uzdrowiony.

Fragment homilii wygłoszonej w Konarzewie, 1 IX 2014 r.

Comments are closed.