KS. JERZY POPIEŁUSZKO – najważniejsze daty z życia i procesu beatyfikacyjnego

Chronologia życia, działalności, sławy męczeństwa i procesu beatyfikacyjnego Czcigodnego Sługi Bożego ks. Jerzego Popiełuszki:

14 IX 1947 – urodził się w Okopach k. Suchowoli, syn Władysława i Marianny z d. Gniedziejko.

16 IX 1947 – otrzymuje sakrament Chrztu św. w kościele parafialnym w Suchowoli, nadano mu imię Alfons.

1 IX 1954 – rozpoczyna naukę w Szkole Podstawowej w Suchowoli.

1961–1965 – uczęszcza do liceum w Suchowoli, gdzie otrzymuje świadectwo dojrzałości.

24 VI 1965 – zgłasza się i zostaje przyjęty do Seminarium Metropolitalnego w Warszawie, studia rozpoczyna we wrześniu.

25 X 1966 – zostaje powołany do wojska i wcielony do jednostki w Bartoszycach. Była to klerycka jednostka o zaostrzonym regulaminie. Przez komunistyczną indoktrynację polityczną chciano rujnować powołania. Eliminowano praktyki religijne. Jerzy Popiełuszko jako kleryk nie chciał zdjąć medalika i różańca z palca. Był za to surowo karany. Tryb życia wojskowego bardzo osłabił jego zdrowie.

16 X 1968 – zwolnienie z wojska i powrót do seminarium z nadwyrężonym zdrowiem.

18 IV 1970 – przechodzi ciężką operację. W wyniku komplikacji jego życie wisi na włosku. Klerycy w seminarium przez całą noc modlą się w intencji kolegi Jerzego.

13 V 1971 – u rzędowa zmiana imienia z Alfonsa na Jerzy.

12 III 1972 – otrzymuje święcenia diakonatu.

28 V 1972 – w archikatedrze św. Jana w Warszawie otrzymuje święcenia kapłańskie z rąk Sługi Bożego ks. Stefana kardynała Wyszyńskiego.

19 VI 1972 – otrzymuje nominację na wikariusza parafii Świętej Trójcy w Ząbkach.

4 X 1975 – zostaje przeniesiony na wikariat do parafii Matki Bożej Królowej Polski w Aninie.

20 V 1978 – przeniesienie na wikariat do parafii Dzieciątka Jezus na Żoliborzu.

19 II 1979 – otrzymuje nominację na duszpasterza warszawskiej Służby Zdrowia.

25 V 1979 – ze względu na słaby stan zdrowia, zostaje przeniesiony do duszpasterstwa przy kościele akademickim św. Anny w Warszawie,

20 V 1980 – zostaje przeniesiony do parafii św. Stanisława Kostki na Żoliborzu, jako rezydent, z przeznaczeniem do duszpasterstwa specjalistycznego Służby Zdrowia.

8–29 VI 1980 – odwiedza ciotkę Mary Kalinowski w Stanach Zjednoczonych.

31 VIII 1980 – odprawia Mszę św. dla strajkujących hutników w Hucie Warszawa.

16 i 17 XII 1980 – bierze udział w Gdańsku i Gdyni w odsłonięciu pomnika ofiar Grudnia 1970 r.

14 V 1981 – odprawia Mszę św. w Hucie Warszawa o powrót do zdrowia Jana Pawła II.

28 II 1982 – rozpoczyna odprawianie Mszy św. za Ojczyznę w kościele św. Stanisława Kostki na Żoliborzu.

30 VIII 1983 – jadąc do Gdyni, by wygłosić kazanie, zostaje przez Milicję Obywatelską zatrzymany w Łomiankach i przetrzymany przez osiem godzin na komisariacie; tym samym uniemożliwiono mu spełnienie posługi duszpasterskiej.

12 XII 1983 – przesłuchanie w prokuraturze i postanowienie wiceprokurator Anny Jackowskiej o przedstawieniu zarzutów ks. Jerzemu Popiełuszce. Rewizja w mieszkaniu ks. Jerzego przy ul. Chłodnej oraz zatrzymanie w areszcie w pałacu Mostowskich, gdzie przetrzymano go dwa dni.

27 XII 1983 – J. Urban, rzecznik prasowy rządu, pod pseudonimem Michał Ostrowski publikuje oszczerczy artykuł przeciw ks. Jerzemu Popiełuszce (zob. „Express Wieczorny” z 27 XII 1983 r.).

2 I 1984 – na polecenie ks. arcybiskupa Bronisława Dąbrowskiego, ks. Jerzy w 13 punktach zbija zarzuty i insynuacje wysunięte przez J. Urbana.

12 VI 1984 – przesłuchanie przez władze bezpieczeństwa w pałacu Mostowskich w Warszawie, gdzie przedstawiono mu akt oskarżenia.

26 VI 1984 – przesłuchanie w Prokuraturze Okręgowej w Warszawie.

2 VII 1984 – stawia się w Prokuraturze Okręgowej w Warszawie, gdzie odczytano mu zarzuty, że rzekomo „nadużywając funkcji kapłana, czynił z kościołów miejsce szkodliwej dla interesów PRL propagandy antypaństwowej, tj o przestępstwo z art.194 kk w związku z art. 58”.

12 VII 1984 – wiceprokurator wojewódzki Anna Jackowska składa w Sądzie Rejonowym dla miasta stołecznego Warszawy akt oskarżenia przeciwko ks. Jerzemu Popiełuszce.

14–21 VII 1984 – w towarzystwie kolegi, ks. Bogdana Liniewskiego, przebywa na urlopie leczniczym w Krynicy Zdroju.

15 VII 1984 – w kościele św. Stanisława Kostki odczytano krótki komunikat kapłanów: „Ks. Jerzy pracuje w tej parafii, my kapłani współodpowiedzialni za życie duszpasterskie, uważamy za swój obowiązek zaprotestować publicznie przeciwko niesłusznym oskarżeniom, a wiernych wzywamy do modlitwy”.

29 VII 1984 – uczestniczy w koncelebrowanej Mszy św. za Ojczyznę. Ks. prałat Teofil Bogucki, proboszcz, bierze w obronę ks. Jerzego przed atakami władz państwowych.

24 VIII 1984 – decyzja Sądu Rejonowego m. st. Warszawy o umorzeniu postępowania karnego wobec ks. Jerzego Popiełuszki.

26 VIII 1984 – wygłasza homilię podczas Mszy św. za Ojczyznę.

9 IX 1984 – w kościele św. Stanisława Kostki głosi dla robotników homilię, w której protestuje przeciw insynuacjom J. Urbana, rzecznika prasowego rządu PRL, „by takich ludzi jak on wysyłać na banicję”.

12 IX 1984 – w gazecie sowieckiej „Izwiestia” ukazuje się artykuł Toporkowa, w którym szkalowana jest „Solidarność” i ks. Jerzy Popiełuszkę.

19 IX 1984 – w warszawskim tygodniku „Tu i Teraz” ukazuje się oszczerczy artykuł na osobę ks. J. pt „Seanse nienawiści”, pióra J. Urbana, który posłużył się pseudonimem (Jan Rem).

25 IX 1984 – w Departamencie MSW w Warszawie odbywa się narada wysokich urzędników nad możliwością „uciszenia” księży „działających na szkodę państwa” (chodziło o ks. Małkowskiego, ks. Jankowskiego i ks. Popiełuszkę).

30 IX 1984 – jako duszpasterz ludzi pracy uczestniczy w pielgrzymce na Jasną Górę.

30 IX 1984 – ponowna narada w MSW w sprawie podjęcia decyzji przeciw ks. Popiełuszce. 8 X 1984 – posługa duszpasterska w kościele Podwyższenia Krzyża Świętego oo. Kapucynów w Bytomiu, gdzie odprawia Mszę św. i głosi homilię.

9 X 1984 – zapada decyzja urzędników MSW o likwidacji ks. Jerzego Popiełuszki.

12 X 1984 – ks. prałat Teofil Bogucki, proboszcz parafii św. Stanisława Kostki, z racji poważnej choroby zostaje przewieziony do szpitala.

13 X l984 o godz. 7.00 – w towarzystwie Waldemara Chrostowskiego i Seweryna Jaworskiego, ks. Jerzy udaje się do Gdańska. Od kościoła św. Stanisława w Warszawie cały czas jest śledzony przez Grzegorza Piotrowskiego, Leszka Pękalę i Waldemara Chmielewskiego, którzy jadą za nim.

13 X 1984 – odprawia Mszę św. w kościele św. Brygidy w Gdańsku i głosi homilię.

13 X 1984 ok. godz. 24.00 – koło Ostródy nieudany zamach na życie ks. Jerzego Popiełuszki w drodze powrotnej z Gdańska do Warszawy. Sprawcami są: kapitan Grzegorz Piotrowski, Leszek Pękala i Waldemar Chmielewski.

14 X 1984 – odprawia Mszę św. dla środowisk medycznych w dolnym kościele pw. św. Stanisława.

15 X 1984 – przebywa na Jasnej Górze, gdzie odprawia Mszę św. o zdrowie ks. Teofila Boguckiego, swego proboszcza, który w tym czasie pozostaje w szpitalu. Jako wyraz pamięci przesyła mu pocztówkę z tą wiadomością i pozdrowieniami.

18 X 1984 – w godzinach wieczornych ks. Jerzy Popiełuszko uczestniczy we Mszy św. koncelebrowanej dla personelu medycznego w kościele Sióstr Wizytek w Warszawie, której przewodniczy ks. biskup Zbigniew Kraszewski. Wieczorem odbywa spowiedź u ks. Wiesława Kądzieli.

19 X 1984– wraz z kierowcą Waldemarem Chrostowskim, w godzinach południowych przyjeżdża do Bydgoszczy. O godz. 18.00 odprawia Mszę św. i nabożeństwo różańcowe w kościele Świętych Polskich Braci Męczenników.

19 X 1984 o godz. 22.00 – wracając do Warszawy, w okolicach miejscowości Przysiek k. Torunia, ks. Jerzy Popiełuszko zostaje uprowadzony przez urzędników Ministerstwa Spraw Wewnętrznych: Grzegorza Piotrowskiego, Leszka Pękalę i Waldemara Chmielewskiego, bestialsko skatowany, przemyślnie powiązany, zamknięty w bagażniku samochodu i na tamie włocławskiej wrzucony do Zalewu Wiślanego.

30 X 1984 – odnalezienie ciała ks. Jerzego w Zalewie Wiślanym i podanie tej informacji do wiadomości publicznej.

21 X – 2 XI 1984 – sekcja zwłok ks. Jerzego Popiełuszki w Zakładzie Medycyny Sądowej w Białymstoku pod kierunkiem prof. Marii Byrdy i dr. Tadeusza Jóźwika.

2 XI 1984 – Dekret ks. Józefa kard. Glempa (N. 2609/84/P) zezwalający na pogrzebanie ks. Jerzego na cmentarzu przykościelnym św. Stanisława Kostki.

2 XI 1984 – po uroczystym pożegnaniu w Białymstoku, zwłoki ks. Jerzego przywiezione do kościoła św. Stanisława Kostki w Warszawie.

3 XI 1984 – uroczystościom pogrzebowym przewodniczy ks. kardynał Józef Glemp, Arcybiskup Metropolia Gnieźnieński i Warszawski, Prymas Polski. Mszę św. koncelebruje sześciu biskupów, ponad tysiąc kapłanów, a udział bierze ok. 600 tysięcy wiernych, nie tylko z Warszawy, ale z całej Polski. Podczas homilii Ks. Prymas mówi: „Odpuszczamy wszystkim winowajcom, którzy z przekonania lub na rozkaz zadali bliźnim krzywdy. Odpuszczamy zabójcom Księdza Popiełuszki. Nie mamy do nikogo nienawiści”. Ks. Jerzy Popiełuszko zostaje pochowany przy kościele św. Stanisława Kostki.

4 XI 1984 – jeszcze w czasie działalności ks. Jerzego przy kościele św. Stanisława Kostki, ze względu na licznie zbierający się tłum, działała służba porządkowa. Od chwili pogrzebu przekształca się ona w stałą służbę, pilnującą grobu non stop przez 24 godziny, aż do chwili obecnej.

5 XI 1984– grupa personelu ze Szpitala Ginekologicznego (lekarze, pielęgniarki, personel administracyjny) w Warszawie, gdzie ks. Jerzy był kapelanem, występuje do Księdza Prymasa z prośbą na piśmie o wszczęcie jego procesu beatyfikacyjnego – 178 podpisów.

19 XI 1984 – ks. biskup Zbigniew Kraszewski, sufragan warszawski i 12 kapłanów diecezjalnych występują do księdza prymasa Józefa kard. Glempa z prośbą o beatyfikację księdza Jerzego

28 XI 1984 – studenci Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego występują do księdza prymasa Józefa kard. Glempa z prośbą o beatyfikację księdza Jerzego – 456 podpisów.

1 XII 1984 – ze względu na wielki spontaniczny kult zmarłego kapłana i tysiące ludzi odwiedzających grób, ks. proboszcz Teofil Bogucki powołuje Służbę Informacyjną, celem gromadzenia napływających informacji.

28 XII 1984 – w Sądzie Wojewódzkim w Toruniu rozpoczyna się proces karny o zabójstwo ks. Jerzego Popiełuszki. Na ławie oskarżonych zasiadają: Grzegorz Piotrowski, Leszek Pękala, Waldemar Marek Chmielewski i Antoni Pietruszka.

5 II 1985 – Sąd Wojewódzki w Toruniu wydaje wyrok skazujący zabójców ks. Jerzego Popiełuszki.

22 IV 1985 – Sąd Najwyższy w Warszawie utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok Sądu Wojewódzkiego w Toruniu z dnia 5 II 1985 r.

14 VI 1987 – wizyta Ojca Świętego Jana Pawła II przy grobie ks. Jerzego Popiełuszki. Namiestnik Chrystusowy po modlitwie całuje grób Sługi Bożego i w pamiątkowej księdze pisze: „Jan Paweł II, 14 VI 1987”. Rozmawia też z rodzicami księdza Jerzego.

26 I 1995 – rewizja nadzwyczajna, wniesiona przez Prokuratora Generalnego, od postanowienia Sądu Rejonowego dla Miasta Warszawy z dnia 24 VIII 1984 r.

15 III 1995 – postanowienie Sądu Najwyższego w Warszawie podczas rewizji nadzwyczajnej o umorzeniu postępowania karnego w sprawie ks. Jerzego Popiełuszki z dnia 24 VIII 1984 r. Sąd wykazuje bezzasadność poprzedniego oskarżenia.

9 X 1995 – Arcybiskup Metropolita Warszawski ks. kard. Józef Glemp powołuje Komisję Historyczną, celem zebrania materiałów i ich oceny pod kątem ewentualnego procesu beatyfikacyjnego.

21 VI 1996 – Biskup Włocławski Bronisław Dembowski, kompetentny do prowadzenia procesu z racji miejsca śmierci ks. Jerzego, zrzeka się swego uprawnienia na rzecz Arcybiskupa Metropolity Warszawskiego ks. Józefa kard. Glempa. 3 X 1996 – Konferencja Plenarna Episkopatu Polski wyraża pozytywne votum w sprawie rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego ks. Jerzego Popiełuszki. 18 X 1996 – Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych specjalnym Dekretem przenosi jurysdykcję z Diecezji Włocławskiej do Archidiecezji Warszawskiej.
15 XI 1996 – Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych wyraża nihil obstat, że nic nie stoi na przeszkodzie, aby rozpocząć proces beatyfikacyjny ks. Jerzego.

11 XII 1996 – postulatorem procesu beatyfikacyjnego na terenie diecezji ks. Jerzego Popiełuszki zostaje mianowany ks. infułat Zdzisław Król.

2 I 1997 – Arcybiskup Metropolita Warszawski ks. Józef kard. Glemp mianuje Komisję cenzorów teologów, celem teologicznej oceny pism ks. Jerzego Popiełuszki.

3 I 1997 – Arcybiskup Metropolita ks. Józef kardynał Glemp, Prymas Polski, mianuje Trybunał Beatyfikacyjny.

8 II 1997 – w kościele św. Stanisława Kostki odbywa się pierwsza sesja publiczna rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego o męczeństwie ks. Jerzego Popiełuszki, podczas której Ksiądz Prymas dokonuje zaprzysiężenia Trybunału Beatyfikacyjnego.

19 II 1998 – Arcybiskup Metropolita Warszawski ks. Józef kard. Glemp mianuje komisję biegłych historyków, do zebrania nie drukowanych pism i dokumentów Sługi Bożego, celem opracowania wymaganej przez prawo Relacji.

8 II 2001 – po czterech latach pracy, w kościele św. Stanisława Kostki w Warszawie odbywa się ostatnia publiczna sesja zakończenia procesu diecezjalnego Sługi Bożego ks. Jerzego Popiełuszki. Ksiądz Prymas i członkowie Trybunału podpisują stosowne dokumenty, które wraz z aktami procesu zostają przesłane do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie.

21 III 2001– Arcybiskup Metropolita Warszawski ks. Józef kard. Glemp mianuje ks. prof. Zbigniewa Kiernikowskiego, rektora Papieskiego Instytutu Polskiego w Rzymie, postulatorem rzymskim procesu beatyfikacyjnego ks. Jerzego Popiełuszki.

21 III 2001 – akta procesu beatyfikacyjnego urzędowo zostają złożone w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, do dalszych prac nad męczeństwem Sługi Bożego.

14 XII 2001 – Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych wydaje Dekret stwierdzający ważność diecezjalnego procesu beatyfikacyjnego ks. Jerzego Popiełuszki. Ks. dr Hieronim Fokciński SI zostaje mianowany Relatorem procesu.

28 III 2002 – ks. prof. Zbigniew Kiernikowski zostaje mianowany biskupem siedleckim i zrzeka się obowiązków postulatora procesu ks. Jerzego Popiełuszki.

25 V 2002 – wizyta ks. kard. Josepha Ratzingera, obecnie papieża seniora Benedykta XVI, u grobu ks. Jerzego Popiełuszki. W Księdze pamiątkowej wpisuje on następujące słowa: „Niech Pan błogosławi Polskę dając jej kapłanów mających ducha ewangelicznego Popiełuszki”.

IX 2002 – Arcybiskup Metropolita Warszawski ks. Józef kard. Glemp nowym postulatorem procesu ks. Jerzego Popiełuszki mianuje ks. dr. Tomasza Kaczmarka, kapłana Diecezji Włocławskiej, za zgodą jego biskupa.

16 X 2004 – uroczyste otwarcie Muzeum Księdza Jerzego Popiełuszki w dolnym kościele św. Stanisława Kostki.

1 IV 2007 – Następca ks. kard. Józefa Glempa na stolicy Arcybiskupiej Warszawskiej, ks. arcybiskup Kazimierz Nycz w imieniu Archidiecezji przejmuje prowadzenie procesu ks. Jerzego Popiełuszki.

20 VI 2008 – oficjalne złożenie przez postulatora ks. dr. Tomasza Kaczmarka w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, „Positio super martyrio Servi Dei Georgii Popiełuszko, sacerdotis dioecesani, in odium fidei uti fertur interfecti († 1984)”, do dyskusji teologicznej. Tom zredagowany w języku włoskim, formatu A-4, liczący 1157 stron druku + XVI stron dokumentacji fotograficznej. Jest to owoc siedmioletniej, intensywnej, żmudnej i wytrwałej pracy Postulatora, przy współpracy innego kapłana, prowadzonej pod kierunkiem Relatora procesu.

29 IX 2008 – wizyta ks. arcybiskupa Angelo Amato, prefekta Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, który po modlitwie przy grobie i zwiedzeniu Muzeum w Księdze pamiątkowej pisze: „Niech wielki świadek wiary, J(erzy) P(opiełuszko), będzie wzorem dla wszystkich młodych Polaków. Jego przykład niech żyje wciąż w naszych sercach. Maryja niech strzeże zawsze Polskę i jej drogich synów”.

20 I 2009 – kongres konsultorów teologów w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych na temat męczeństwa Sługi Bożego ks. Jerzego Popiełuszki, w wyniku którego wydano jednomyślnie ocenę pozytywną.

1 XII 2009 – obrady Komisji Kardynałów i Biskupów na temat męczeństwa ks. Jerzego Popiełuszki – wynik pozytywny.

19 XII 2009 – Papież Benedykt XVI po przedstawieniu mu przez prefekta, ks. abp. Angelo Amato, pozytywnych opinii Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w 21 różnych sprawach beatyfikacyjnych i kanonizacyjnych wśród 21 różnych dekretów, w tym Dekertu o heroiczności cnót Jana Pawła II, podpisuje też Dekret o męczeństwie ks. Jerzego Popiełuszki.

6 VI 2010 – beatyfikacja ks. Jerzego Popiełuszki.

20 IX 2014 – rozpoczęcie procesu kanonizacyjnego.

opr. o. Gabriel Bartoszewski OFM Cap., mp

Comments are closed.