Słowa kapłana

Wierzę w Syna Bożego (43)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

W ciągu minionych trzydziestu lat zbudowano w naszym kraju setki kościołów. Wiele świątyń rozbudowano, powiększono, wiele – odrestaurowano. Zapał, z jakim wierni włączali się w budowę, był godny podziwu. Zorganizowany był rozładunek materiału, betonowanie, posiłki dla pracujących. Kolejne pokolenie starało się, by kościół miał dzwony, organy, witraże. Nieraz słyszymy, że najmłodsi nie cenią sobie tego, że mają blisko kościół i kapłana. Trzeba przypominać tych, którzy budowali kościoły na naszej ziemi, czy to w ostatnich latach, czy kilka wieków przed nami. Módlmy się za wszystkich, którzy w przeszłości wypełniali kościoły, modlili się i przyjmowali sakramenty. Wspominajmy kapłanów, którzy pełnili służbę Bożą w naszych świątyniach. Niech nasze zaangażowanie w duszpasterstwo i ofiary składane na kościół będą wyrazem naszej odpowiedzialności za przyszłe pokolenia. Kościół jest miejscem głoszenia słowa Bożego i sprawowania sakramentów, szczególnie Eucharystii. W tabernakulum przechowywany jest Najświętszy Sakrament. W świątyni gromadzi się lud Boży Nowego Testamentu. Wierni przeżywają i umacniają swoją jedność w Chrystusie. W świątyni, w czasie liturgii i podczas samotnej modlitwy, umacniają wiarę, zdobywają duchową siłę do niesienia krzyża, przełamują swój żal i niechęć do bliźnich. Niektórzy mają swoje ulubione kościoły. Są to sanktuaria, świątynie, w których jest piękna liturgia, ciekawa homilia. Chętnie wracamy do kościoła, w którym zostaliśmy ochrzczeni. Małżonkowie przychodzą do świątyni, gdzie zawierali Sakrament Małżeństwa. Ktoś przychodzi do ołtarza, do krzyża, do świętego obrazu, aby podziękować za łaskę nawrócenia i za spowiedź po wielu latach. Warto wracać – dziękując za kościoły Bogu i ludziom – do Ewangelii o Zacheuszu (Łk 19,1–10). „Dziś muszę się zatrzymać w twoim domu” (w. 5). Modlitwa w kościele, szczególnie udział w Eucharystii, pomaga nam przeżyć obecność Pana Jezusa w rodzinie, domowym Kościele, we współmałżonku i dzieciach, w pracy i cierpieniu.

Propozycja refleksji

Jak często modlę się za tych, którzy budowali „mój” kościół? Czy pamiętam o materialnym wsparciu kościoła, parafii?

Comments are closed.