Tydzień liturgiczny

TRZYDZIESTY TYDZIEŃ ZWYKŁY 27 X – 1 XI 2014

PONIEDZIAŁEK

Ef 4,32–5,8; Łk 13,10–17

Słowo Boże: Jezus nauczał w szabat w jednej z synagog. A była tam kobieta, która od osiemnastu lat miała ducha niemocy: była pochylona i nie mogła się wyprostować. Gdy Jezus ją zobaczył, przywołał ją i rzekł do niej: „Niewiasto, jesteś wolna od swej niemocy…”. Cierpiała przez osiemnaście lat; to trzy razy po sześć – „pełnia (trzy) niedoskonałości” (sześć), czyli szczególne nagromadzenie braku, niemożności, niespełnienia. I tak udręczona wreszcie spotyka Jezusa, który przywołuje ją i uwalnia. W jednej chwili pozbyła się wszystkich dolegliwości. Cierpliwie czekała, przychodziła do synagogi. I stał się oczekiwany cud. Nie rezygnujmy, gdyby oczekiwany cud dziś jeszcze się nie zdarzył.

Modlitwa dnia: Wszechmogący, wieczny Boże, pomnóż w nas wiarę, nadzieję, miłość i daj nam ukochać Twoje przykazania, abyśmy mogli otrzymać obiecane zbawienie.

WTOREK

Ef 2,19–22; Łk 6,12–16

ŚWIĘTO APOSTOŁÓW SZYMONA I JUDY TADEUSZA

Słowo Boże: W tym czasie Jezus wyszedł na górę, aby się modlić i całą noc spędził na modlitwie do Boga. Z nastaniem dnia przywołał swoich uczniów i wybrał spośród nich dwunastu, których też nazwał Apostołami… Czy Syn Boży musiał się modlić? Przede wszystkim chciał nam pokazać, że nasze decyzje muszą wyrastać z fundamentu modlitwy. Nie mogą – szczególnie jeśli dotyczą istotnych spraw naszego życia – wyrastać z naszych ambicji, przywiązania, wygodnictwa czy samowoli, bo wówczas będą nietrafione, skażone złymi emocjami. Czas modlitwy służy temu, by w pokoju serca synchronizować nasze pragnienia ze słowem Boga.

Modlitwa dnia: Boże, Ty nas doprowadziłeś do poznania Twojego imienia przez nauczanie świętych Apostołów, spraw dzięki wstawiennictwu świętych Szymona i Judy Tadeusza, aby Twój Kościół stale wzrastał, pociągając do wiary nowe narody.

ŚRODA

Ef 6,1–9; Łk 13,22–30

Słowo Boże: Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi; gdyż wielu powiadam wam, będzie chciało wejść, a nie będą mogli. Skoro Pan domu wstanie i drzwi zamknie, wówczas stojąc na dworze, zaczniecie kołatać do drzwi i wołać: „Panie, otwórz nam”; lecz On wam odpowie: „Nie wiem, skąd jesteście… Odstąpcie ode Mnie wszyscy dopuszczający się niesprawiedliwości”. Trzeba już teraz zdobyć umiejętność przechodzenia przez ciasne drzwi ewangelicznych wymagań. Bo jeślibyśmy stanęli w drzwiach nieba, ciągnąc za sobą rozmaite przywiązania, nie będziemy w stanie przekroczyć tego świętego progu, za którym czeka nasz Stwórca. Nie sposób wciągnąć tam z sobą całego bagażu nierozwiązanych spraw, krępujących więzów, dóbr ważnych jedynie w doczesności. Modlitwa dnia: Wszechmogący, wieczny Boże, pomnóż w nas wiarę, nadzieję, miłość i daj nam ukochać Twoje przykazania, abyśmy mogli otrzymać obiecane zbawienie.

CZWARTEK

Ef 6,10–20; Łk 13,31–35

Słowo Boże: Jeruzalem, Jeruzalem! Ty zabijasz proroków i kamienujesz tych, którzy do ciebie są posłani. Ile razy chciałem zgromadzić twoje dzieci, jak ptak swoje pisklęta pod skrzydła, a nie chcieliście. Oto dom wasz tylko dla was pozostanie. Święte miasto zamknęło się wobec największej łaski – nie rozpoznało obecności Mesjasza. A przecież taki był sens istnienia tego miasta: wznoszono je, odbudowano i przyozdabiano, by przyjęło Mesjasza i ukazało Go światu. Tymczasem nie spełniło swego zadania. Nie tylko człowiek, także naród ma zadanie do spełnienia. I każda ludzka społeczność ma swoje powołanie. Czy rozumiem powołanie swojego środowiska?

Modlitwa dnia: Wszechmogący, wieczny Boże, pomnóż w nas wiarę, nadzieję, miłość i daj nam ukochać Twoje przykazania, abyśmy mogli otrzymać obiecane zbawienie.

PIĄTEK

Flp 1,1–11; Łk 14,1–6

Słowo Boże: Wtedy Jezus zapytał uczonych w Prawie i faryzeuszów: „Czy wolno w szabat uzdrawiać, czy też nie?”. Lecz oni milczeli. On zaś dotknął go, uzdrowił i odprawił. A do nich rzekł: „Któż z was, jeśli jego syn albo wół wpadnie do studni, nie wyciągnie go zaraz nawet w dzień szabatu?”. Znów mało komfortowa sytuacja: trzeba się opowiedzieć – jestem za zachowaniem szabatu (narażam się chorej osobie i wielu innym), albo jestem za uzdrowieniem (co oznacza złamanie przykazania). Tak oto na konkretnym przykładzie Jezus uczy, że legalizm nie jest miły Bogu (co nie znaczy, że pochwala lekceważenie przykazań). Wskazuje natomiast, że na pierwszym miejscu postawić należy miłość.

Modlitwa dnia: Wszechmogący, wieczny Boże, pomnóż w nas wiarę, nadzieję, miłość i daj nam ukochać Twoje przykazania, abyśmy mogli otrzymać obiecane zbawienie.

SOBOTA

Ap 7,2–4.9–14; 1 J 3,1–3; Mt 5,1–12a

UROCZYSTOŚĆ WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH

Słowo Boże: Błogosławieni ubodzy w duchu… Błogosławieni, którzy się smucą… Błogosławieni cisi… Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości… Błogosławieni miłosierni… Błogosławieni czystego serca… Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości… Od niemal dwóch tysięcy lat chrześcijanie słuchają błogosławieństw Syna Bożego, a jednak wydaje się, że wielu pozostaje w wyraźnym dystansie, zachowując wyczuwalne niedowierzanie. Tymczasem Zbawiciel zawsze dotrzymywał słowa i nadal dotrzymuje. Gdy dziś do nas mówi swe błogosławieństwa-obietnice, z pewnością i wobec nas dotrzyma słowa. Uwierzmy, obietnice będą spełnione.

Modlitwa dnia: Wszechmogący, wieczny Boże, Ty pozwalasz nam w jednej uroczystości czcić zasługi Wszystkich Świętych, prosimy Cię, abyś dzięki wstawiennictwu tak wielu orędowników, hojnie udzielił nam upragnionego przebaczenia.

Comments are closed.