Z nauczania Ojca Świętego

REFLEKSJE PO PIELGRZYMCE DO TURCJI

Fragmenty katechezy Ojca Świętego Franciszka, wygłoszonej podczas audiencji ogólnej na placu św. Piotra w Watykanie, 3 grudnia br.

Drodzy Bracia i Siostry!
Dzisiaj chciałbym się z wami podzielić niektórymi wydarzeniami z mojej pielgrzymki do Turcji, która trwała od piątku do niedzieli. (…) Ziemia ta jest droga każdemu chrześcijaninowi, zwłaszcza jako miejsce narodzin Apostoła Pawła, za to, że była gospodarzem pierwszych siedmiu soborów i za obecność, w pobliżu Efezu, „Domu Maryi”. Tradycja głosi, że tam właśnie żyła Matka Boża, po Zesłaniu Ducha Świętego. W pierwszym dniu podróży apostolskiej (…) z przedstawicielami władz rozmawialiśmy o przemocy. To właśnie zapominanie o Bogu, a nie Jego uwielbienie rodzi przemoc. Dlatego właśnie podkreśliłem znaczenie wspólnego zaangażowania chrześcijan i muzułmanów na rzecz solidarności, pokoju i sprawiedliwości, stwierdzając, że każde państwo winno zapewnić obywatelom i wspólnotom religijnym rzeczywistą wolność kultu. (…) Drugiego dnia odwiedziłem kilka miejsc symbolicznych dla różnych wyznań religijnych obecnych w Turcji. Uczyniłem to, czując w sercu modlitwę do Pana, Boga nieba i ziemi, miłosiernego Ojca całej ludzkości. Najważniejszym wydarzeniem tego dnia była Eucharystia, która zgromadziła w katedrze pasterzy i wiernych różnych obrządków katolickich Turcji. Był n a niej również obecny Patriarcha Ekumeniczny, Wikariusz Patriarszy Ormiańskiego Kościoła Apostolskiego, metropolita syryjski i przedstawiciele protestantów. Wspólnie przyzywaliśmy Ducha Świętego, Tego, który tworzy jedność Kościoła: jedność w wierze, jedność w miłości, jedność w spójności wewnętrznej. (…) Trzeci i ostatni dzień – uroczystość świętego Andrzeja Apostoła – stanowił idealny kontekst do umocnienia braterskich więzi między Biskupem Rzymu, Następcą Piotra, a Patriarchą Ekumenicznym Konstantynopola, Kościoła założonego – według tradycji – przez Apostoła Andrzeja, brata Szymona Piotra. Wraz z Jego Świątobliwością Bartłomiejem I ponowiłem wzajemne zobowiązanie, by dalej podążać drogą do przywrócenia pełnej komunii między katolikami a prawosławnymi. Razem podpisaliśmy Wspólną Deklarację, będącą kolejnym etapem na tej drodze. (…) Ostatnie spotkanie, piękne, a jednocześnie bolesne, było z grupą dzieci i młodzieży – uchodźców, goszczonych przez salezjanów. Spotkanie z uchodźcami z obszarów wojny na Bliskim Wschodzie było dla mnie bardzo ważne. Chciałem im bowiem wyrazić bliskość swoją i Kościoła, a także podkreślić wartość gościnności, w którą Turcja jest także bardzo zaangażowana. Raz jeszcze dziękuję Turcji za tę gościnność dla wielu uchodźców i serdecznie dziękuję salezjanom ze Stambułu. Pracują oni z uchodźcami, są dzielni! (…) Drodzy bracia i siostry, niech wszechmogący i miłosierny Bóg nadal chroni naród turecki, rządzące nim osoby i przedstawicieli różnych religii. Oby mogli oni wspólnie budować przyszłość w pokoju, tak aby Turcja mogła stanowić miejsce pokojowego współistnienia różnych religii i kultur. Módlmy się także, aby za wstawiennictwem Najświętszej Maryi Panny Duch Święty uczynił tę podróż apostolską owocną i wspierał w Kościele zapał misyjny, aby głosił on wszystkim narodom, z szacunkiem i w dialogu braterskim, że Pan Jezus jest prawdą, pokojem i miłością. Tylko On jest Panem.

Comments are closed.