Tydzień liturgiczny

CZWARTY TYDZIEŃ ADWENTU 22 – 24 XII 2014

PONIEDZIAŁEK

1 Sm 1,24–28, Łk 1,46–56

Słowo Boże: Powiedziała ona wówczas: „O tego chłopca się modliłam i Pan spełnił moją prośbę, którą do Niego zanosiłam. Oto ja oddaję go Panu. Na wszystkie dni, jak długo będzie żył, zostaje oddany na własność Pana”. Wielka była wiara starotestamentalnej Anny, skoro potrafiła oddać swego syna na służbę Bogu, choć przez lata czekała na niego z utęsknieniem. Jak niewielu rozumiała, że jej jedyny syn nie do niej należy. Wiele złych rodzinnych relacji wynika z tego, że ktoś uzurpuje sobie prawo niemal do posiadania drugiej osoby, usiłuje kimś zawłaszczyć. Gdy patrzymy na tajemnicę wcielenia, uczymy się nie panowania, ale oddania drugiemu. Panie, broń mnie przed wykorzystywaniem drugiego człowieka, by realizować własną korzyść, wygodę, karierę. Broń mnie, Panie, przed nadużywaniem dobroci tych, z którymi jestem na co dzień.

WTOREK

Ml 3,1-4;4,5–6; Łk 1,57–66

Słowo Boże: Oto Ja wyślę anioła mego, aby przygotował drogę przede Mną, a potem nagle przybędzie do swej świątyni Pan, którego wy oczekujecie, i Anioł Przymierza, którego pragniecie. Oto nadejdzie, mówi Pan Zastępów… Łaską jest przybycie posłańca, łaską jest słowo, łaską jest obecność Pana. Łaska, to rzeczywistość, równie realna jak ziemia, powietrze, kamień, drzewo… Może nawet bardziej realna, bo jest czymś wcześniejszym niż cokolwiek innego spośród rzeczy stworzonych. O łasce Pana winno śpiewać ludzkie serce oczekujące Bożego Narodzenia. Miłosierdzie jest jedynym wyjaśnieniem przyjścia Syna Bożego na ziemię. Panie dobry, łaskawy, pełen miłosierdzia, chcę śpiewać pieśń uwielbienia, bo wiem, że jestem zanurzony w żywym strumieniu Twej łaski, która mnie obejmuje, podtrzymuje i prowadzi bezustannie.

ŚRODA

2 Sm 7,1–5.8b–12.14a.16; Łk 1,67–79

Słowo Boże: Zabrałem cię z pastwiska spośród owiec, abyś był władcą nad ludem moim, nad Izraelem. I byłem z tobą wszędzie, dokąd się udałeś, wytraciłem przed tobą wszystkich twoich nieprzyjaciół. Dam ci sławę największych ludzi na ziemi… „Abyś był władcą” – to słowa Boga skierowane do Dawida. Bóg uczynił tego człowieka wielkim. Bóg czyni wielkimi także nas, jeśli na to pozwolimy. Co więcej, szczerze perspektywę wielkości ukazuje i skutecznie o nią zabiega. Zarazem z całym realizmem przypomina: „Zabrałem cię z pastwiska…”. Nie wspomina, by upokorzyć. Raczej by uzmysłowić przebytą drogę i wzmocnić, gdy opadają siły. Panie, dziś wyznaję, że tylko z Tobą staję się kimś, dzięki Tobie wzrastam, że w Tobie jest pełnia mego rozwoju. Jeśli szukałem czegoś poza Tobą, proszę, przebacz.

OKRES NARODZENIA PAŃSKIEGO 25 – 27 XII 2014

CZWARTEK

Iz 9,1–3.5–6; Tt 2,11–14; Łk 2,1–14

UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO (MSZA ŚW. W NOCY)

Słowo Boże: Albowiem Dziecię się nam narodziło, Syn został nam dany, na Jego barkach spoczęła władza. Nazwano Go imieniem: Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju. Oczom ludzi ukazuje się Dziecię – rodzi się nadzieja. Bo każde nowe życie to nowa nadzieja. Tym razem jednak prorok ujawnia oczekiwania, które zdają się przerastać możliwości zwykłego człowieka, bo mówi o nowo narodzonym: Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju. Te tytuły Oczekiwanego odsłaniają, jak bardzo na Niego liczymy, jak bardzo jest nam potrzebny. Panie, który przyszedłeś, który przychodzisz, spójrz na tęsknotę mego serca. Wzmocnij ją, oczyść, bym pragnął Twej obecności.

PIĄTEK

Dz 6,8–10;7,54–60; Mt 10,17–22

ŚWIĘTO ŚW. SZCZEPANA

Słowo Boże: I rzekł: „Widzę niebo otwarte i Syna Człowieczego, stojącego po prawicy Boga”. A oni podnieśli wielki krzyk, zatkali sobie uszy i rzucili się na niego wszyscy razem. Szczepan patrzył w górę, w niebo i ujrzał Jezusa. I zniósł największy trud – trud męczeństwa. My patrzymy na Eucharystię, tj. na ołtarz, gdzie aktualizuje się krzyżowa ofiara. Patrzymy na tabernakulum, gdzie trwa żywa obecność naszego Zbawiciela. Patrzymy, ilekroć jesteśmy w kościele. Lecz potrzebujemy patrzeć jeszcze intensywniej, gdy przychodzą trudne do przekroczenia przeszkody. Tego uczy pierwszy Męczennik. Panie, wzmocnij moją wiarę, bym widział Ciebie obecnego we Mszy świętej, w znaku Chleba ukrytego w tabernakulum. Pragnę, Panie, by Twoja obecność była dla mnie umocnieniem.

SOBOTA

1 J 1,1–4; J 20,2–8

ŚWIĘTO ŚW. JANA APOSTOŁA

Słowo Boże: To wam oznajmiamy, co było od początku, cośmy usłyszeli o Słowie życia, co ujrzeliśmy własnymi oczami, na co patrzyliśmy i czego dotykały nasze ręce, bo życie objawiło się. Myśmy je widzieli, o nim świadczymy i głosimy wam życie wieczne, które było w Ojcu

Liczy się dobre życie każdego wierzącego człowieka, ale świadectwo Apostoła jest nam najbardziej potrzebne. Świadectwo biskupa, następcy Apostołów umacnia każdego z nas. Brak tego świadectwa szczególnie rani. Wspierajmy naszego biskupa modlitwą i duchowymi darami, by jego świadectwo skutecznie umacniało współczesnych na drodze wiary.

Panie, Ty dałeś wspólnocie Kościoła ludzi, którym powierzyłeś zadania prowadzenia i umacniania braci w wierze. Otrzymali ten dar od Ciebie. Proszę za nimi, niech będą wiernymi świadkami Twej miłości.

Comments are closed.