Pasterskie nauczanie

Zawsze blisko

Ks. Kard. Stanisław Dziwisz

Codziennie miałem styczność ze świętym, człowiekiem, ojcem, przyjacielem, papieżem… Jego świętość, całym sercem przeżywana jako oczekiwanie na Boga i człowieka, była szczególnym doświadczeniem. Św. Jan Paweł II był szczęśliwym człowiekiem, mimo wielu przeciwności i trudów! Był szczęśliwy, bo oczekiwał. To wręcz człowiek czekania. Jego oczekiwanie na Pana Boga, pełne zaangażowania serca, jego wyglądanie powrotu Chrystusa, było urzekające i pociągało tysiące ludzi. Jego modlitwa. Jego miłość do kaplicy z Ukrytym w Eucharystii Bogiem, jego chwile głębokiego skupienia na tym, co najważniejsze… To wszystko wyrażało tę jego autentyczną radość oczekiwania, że Pan jest, przygotowuje miejsce i powróci. To oczekiwanie Papieża zawsze niejako rozlewało się na człowieka. Św. Jan Paweł II był też człowiekiem oczekiwania na człowieka. Osoby przychodzące do Papieża czuły się chciane i ważne dla niego. Zawsze skupiony na tym, co mówił drugi człowiek, jakby w tej chwili on był najważniejszy na świecie.

Fragment homilii wygłoszonej podczas akademickiej Mszy św. w parafii św. Brata Alberta w Krakowie, 30 XI 2014 r.

Comments are closed.