Słowa kapłana

Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię (6)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

W Święto Chrztu Pańskiego kończy się liturgiczny czas Bożego Narodzenia. W Polsce śpiewane są kolędy w rodzinach, na różnych spotkaniach, aż do święta Matki Bożej Gromnicznej. Jeśli dobrze przygotowaliśmy się na Święta Bożego Narodzenia, jeśli pobożnie, modlitewnie otworzyliśmy się na Pana Jezusa, który wciąż przychodzi do nas i chce pośród nas przebywać, owoce łaski są widoczne w sercach i w rodzinach. Umocniła się nasza wiara, pokój ogarnął nasze wnętrza, załagodziły się napięcia i spory w rodzinie, w pracy i sąsiedztwie. W czasie chrztu Pana Jezusa w Jordanie Bóg objawił się jako Jeden w Trójcy Osób. Pana Jezusa – który z rąk św. Jana Chrzciciela przyjmował chrzest, znak pokuty – objawił Ojciec Niebieski: „Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie” (Mk 1,11). Czytamy w Ewangelii, że w chwili, gdy Pan Jezus „wychodził z wody, ujrzał rozwierające się niebo: Ducha jako gołębicę zstępującego na siebie” (Mk 1,10). Chrzest Janowy był znakiem pokuty. Żydzi, słuchając św. Jana, który wzywał do prostowania ścieżek dla Pana, wyznawali swe grzechy, nawracali się i przyjmowali chrzest w Jordanie, znak pokuty. Święto Chrztu Pańskiego jest okazją, aby podziękować Bogu, indywidualnie i w rodzinie, za łaskę naszego Chrztu. Staliśmy się wtedy dziećmi Ojca Niebieskiego, braćmi, siostrami Chrystusa, świątynią Ducha Świętego. Staliśmy się żywą cząstką Kościoła, Mistycznego Ciała Chrystusa. Rodzice wybrali nam patrona, którego naśladujmy i do którego się módlmy. Wspomnijmy kapłana, który nas ochrzcił i pomódlmy się za rodziców chrzestnych. Warto zapisać w kalendarzu datę Chrztu każdego z członków rodziny. W rocznicę Chrztu dziękujmy za dar łaski uświęcającej i przyjmijmy na nowo zadania, które wiążą się z tym sakramentem. Nawiązując do proroka Izajasza (szczególnie Iz 42,1–4,6–7) odnówmy postanowienie, aby na wzór Mesjasza być pokornym: „Nie złamie trzciny nadłamanej, nie zagasi knotka o nikłym płomyku” (Iz 42,3). „Rodzina chrześcijańska nie zawsze trwa konsekwentnie w prawie łaski i świętości chrzcielnej, odnowionej w sakramencie małżeństwa. Skrucha i wzajemne przebaczenie w łonie rodziny chrześcijańskiej, znajdują szczególny wyraz w sakramencie pokuty” (św. Jan Paweł II, adh. Familiaris consortio, 58).

Propozycja postanowienia

Czy wszyscy w naszej rodzinie byli u spowiedzi w czasie Świąt? Może ktoś z rodziny postara się o daty Chrztu każdego z członków?

Comments are closed.