Słowa kapłana

Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię (7)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

Św. Jan Apostoł opisał swoje powołanie. Zapamiętał godzinę, kiedy Pan Jezus go wezwał: „Było to około godziny dziesiątej” (J 1,39), to znaczy o czwartej po południu. Czytamy w Ewangelii, że Andrzej przyprowadził do Pana Jezusa swego brata, Szymona Piotra. W opisie powołania pierwszych uczniów możemy odnaleźć siebie, swoje posłuszeństwo Bożemu słowu, a także nasze apostolstwo, które – szczególnie w rodzinie – jest przyprowadzeniem bliźniego do Pana Jezusa. Słowem, przykładem życia, modlitwą, pokutą dokonuje się w rodzinie „przyprowadzenie do Jezusa”. W Pierwszej Księdze Samuela (1 Sm 3,3–10) znajdujemy opis powołania. Bóg po imieniu wzywa: „Samuelu”. „Mów, bo sługa Twój słucha” (Sm 3,10). Samuela przygotował do słuchania Boga Heli, kapłan, którego sługą był Samuel. Inicjatywa dialogu należy do Boga, który nas pierwszy umiłował. Bóg przemawia do rodziny, do każdego ochrzczonego, do Ludu Bożego, a także do niechrześcijan na różny sposób: w sumieniu, przez Pismo Święte, nauczanie Kościoła, przez wydarzenia radosne i bolesne, przez „znaki czasu”, czyli pewne procesy społeczne o charakterze ogólnym, które mają wielki wpływ na postępowanie ludzi. Wszystko, co wypełnia nasze życie, co wpływa na styl postępowania rodziny, na wychowanie, trzeba poddawać wciąż pod światło Bożej nauki. W 1 Liście do Koryntian św. Paweł poucza nas o świętości ciała, które zostało odkupione za wielką cenę Krwi Chrystusa. To co głosił rozpustnemu miastu Korynt, głosi teraz, młodszym i starszym, rodzinie i poszczególnym osobom: „Ciało nie jest dla rozpusty, ale dla Pana, a Pan dla ciała… Strzeżcie się rozpusty… Czyż nie wiecie, że ciało wasze jest przybytkiem Ducha Świętego… i że już nie należycie do samych siebie? Za wielką bowiem cenę zostaliście nabyci” (1 Kor 6,13–20). Dziś niechętnie używa się słowa „rozpusta”. Mówi się raczej o prawie do miłości, o nowym uczuciu, które „daje prawo” do zdrady małżonka, do zdrady własnych dzieci. „Już nie należycie do samych siebie” (w. 19), bo należymy do Pana, który nas stworzył i w Chrystusie odkupił. „Kościół otwarcie i z mocą broni praw rodziny przed niedopuszczalnymi uzurpacjami ze strony społeczeństwa i państwa” (św. Jan Paweł II, adh. Familiaris consortio, p. 46).

Propozycja postanowienia

Codziennie rano, przynajmniej w tym tygodniu, powtórzę słowa Samuela: mów Panie, sługa Twój słucha. Czy przyprowadzam do Pana Jezusa bliźnich w rodzinie, w pracy?

Comments are closed.