Słowa Życia

ZIARNO, KTÓRE WPADŁSZY W ZIEMIĘ OBUMRZE, PRZYNOSI PLON OBFITY

NIEDZIELA: Jr 31,31–34; Hbr 5,7–9; J 12,20–33

Wśród tych, którzy przybyli, aby oddać pokłon Bogu w czasie święta, byli też niektórzy Grecy. Oni więc przystąpili do Filipa, pochodzącego z Betsaidy Galilejskiej, i prosili go, mówiąc: Panie, chcemy ujrzeć Jezusa. Filip poszedł i powiedział Andrzejowi. Z kolei Andrzej i Filip poszli i powiedzieli Jezusowi. A Jezus dał im taką odpowiedź: Nadeszła godzina, aby został uwielbiony Syn Człowieczy. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto miłuje swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. A kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec. Teraz dusza moja doznała lęku i cóż mam powiedzieć: Ojcze wybaw Mnie od tej godziny? Nie, właśnie dlatego przyszedłem na tę godzinę. Ojcze, uwielbij imię Twoje. Wtem rozległ się głos z nieba: I uwielbiłem, i znowu uwielbię. Tłum stojący usłyszał to i mówił: Zagrzmiało! Inni mówili: Anioł przemówił do Niego. Na to rzekł Jezus: Głos ten rozległ się nie ze względu na Mnie, ale ze względu na was. Teraz odbywa się sąd nad tym światem. Teraz władca tego świata zostanie precz wyrzucony. A Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie. To powiedział zaznaczając, jaką śmiercią miał umrzeć.

ROZWAŻANIE

„Chcemy ujrzeć Jezusa”. To była prośba Greków przybyłych, by oddać pokłon Bogu. Pragnienie to wyjawili Filipowi. Nie bójmy się powtórzyć i dziś tej samej prośby: Pragnę zobaczyć żywego Jezusa. Komu powiedzieć o tym pragnieniu? Kościołowi. To wspólnota Kościoła jest dziś przedłużeniem apostolskiego działania. Mamy prawo przyjść z pragnieniem zobaczenia Jezusa przede wszystkim do Kościoła, a fundamentalnym obowiązkiem Kościoła jest na to pragnienie odpowiedzieć. Drogę odpowiedzi ukazuje Jezus, gdy mówi o konieczności obumierania – tylko ziarno obumierające może przynieść plon. Tą drogą poszedł Pan, tą drogą musi iść Kościół i my w Kościele. Jeśli zacznie się nasze obumieranie (to znaczy wyzwalanie z wszelkich egoizmów), stajemy się zdolni do zobaczenia Pana.

rs

Comments are closed.