Słowa kapłana

Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię (18)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego jest największym świętem w roku kościelnym. Jezus Chrystus przez Zmartwychwstanie zwyciężył śmierć, piekło i szatana. Do Świąt Wielkanocnych przygotowujemy się w Wielkim Poście, a szczególnie w Wielkim Tygodniu, przeżywając Święte Triduum. W Wielki Czwartek udajemy się z Panem Jezusem i Apostołami do Wieczernika, dziękujemy za Eucharystię i Kapłaństwo, za umywanie nóg. W Ogrójcu patrzymy na krwawy pot Zbawiciela. W duchu stajemy przy Panu Jezusie, kiedy jest biczowany, cierniem koronowany i sądzony. Idziemy w Wielki Piątek na Kalwarię. Całujemy ze czcią Krzyż i przebite nogi Pana Jezusa. Słyszymy słowa wypowiedziane przez umierającego Pana na Krzyżu, aż do „wykonało się”. W Wielką Sobotę trwamy przy Grobie Pańskim, dziękujemy Zbawicielowi za wodę Chrztu i światło, które przyniósł na ziemię. A jaka jest praktyka w wielu rodzinach: w ostatnich dniach zakupy, sprzątanie, uwaga wszystkich skupia się na pokarmach, które trzeba zanieść w ozdobionym koszyczku do poświęcenia. Rodziny uczestniczą w Rezurekcji, wieczorem w Wielką Sobotę lub rano w Wielkanoc. Są tacy wierni, którzy w tych dniach spędzili wiele godzin na adoracji przy Grobie. Niepokoi zwyczaj, który wkrada się do naszych rodzin: wydaje się, że coraz więcej jest takich osób i całych rodzin, którzy w czasie Świąt, Wielkanocnych i Bożego Narodzenia, wyjeżdżają na narty. Nieliczni uczestniczą we Mszy świętej. Pan Jezus za nas umarł i dla nas zmartwychwstał. Św. Jan pisze w Ewangelii, że gdy wszedł z Piotrem do pustego grobu: „ujrzał i uwierzył” (J 20,8). Św. Paweł w Liście do Kolosan wzywa: „szukajcie tego, co w górze… Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi” (Kol 3,1–2). Nie dajemy sobie rady, także w życiu rodzinnym, z grzechem i cierpieniem. Tyle razy zwycięża egoizm, pycha, brakuje siły ducha, aby przebaczyć i zacząć od nowa. Choroba, nagła śmierć, głęboko nas zasmuca, nawet odbiera chęć do życia. Wracajmy na Kalwarię i do pustego grobu, z którego Chrystus zmartwychwstał. „Ważnym celem modlitwy Kościoła domowego jest stworzenie dzieciom warunków do naturalnego wprowadzenia w modlitwę liturgiczną” (św. Jan Paweł II, adh. Familiaris consortio, p. 61).

Propozycja postanowienia

Wielkanoc jest nie tylko przypomnieniem Zmartwychwstania, ale i uobecnieniem. Starajmy się, by wszyscy członkowie rodziny przeżywali w czasie Świąt tajemnice Chrystusowe.

Comments are closed.