Post w Ewangelii (8)

Post i modlitwa

Ks. Edward Staniek

Każdy bohater Starego Testamentu określony jako sprawiedliwy zachowywał post, zgodnie z przepisami Prawa. Do takich ludzi należał św. Józef, który adoptował Jezusa, a także Zachariasz i jego żona Elżbieta. Sprawiedliwością promieniowali również Symeon i Anna, którym Bóg objawił Jezusa jako Zbawiciela, gdy Maria i Józef wnosili Go do świątyni w dniu ofiarowania. Była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostała wdową. Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Izraela (Łk 2,36– 8). Poznajemy wdowę, której codziennym chlebem był post i modlitwa. Anna posiadała charyzmat prorocki. Prorok umie rozpoznawać znaki czasu – to jest istota tego charyzmatu. W każdym pokoleniu w Kościele zawsze byli i są prorocy, bo oni przygotowują innych do tego, co się stanie. Autentyzm proroka poznajemy po tym, w jakiej mierze jest człowiekiem modlitwy i postu. Jeśli jego portret tych dwu rysów nie posiada, wygłaszane przez niego proroctwa są bardziej dziełem demonów, niż Ducha Świętego. Trzecim ważnym elementem charyzmatu proroctwa jest bezinteresowność, bo kto na „przepowiadaniu” zarabia, nie jest prorokiem. W Kościele jest to jasno ustawione od samego początku. Dziś wielu bawi się w prorokowanie, a naiwni go słuchają. Warto znać ludzi obdarzonych charyzmatem prorockim, bo z nimi łatwiej rozumieć wszystkie mechanizmy naszego życia. Anna, widząc Jezusa w ramionach Symeona, wiedziała z kim ma do czynienia. Ona w świątyni spotkała się z Maryją z Nazaretu, która tam była wychowywana, i Ją też dobrze znała. Mając charyzmat proroka, dobrze wiedziała przed Kim stoi. Prorok bowiem rozpoznaje nie tylko jutro, ale i to, z kim ma do czynienia. Rozróżnia bowiem duchy i wie, czy w człowieku jest Duch Boży, czy demony. Symeon, jako człowiek sprawiedliwy, też należał do proroków. On rozpoznał Jezusa jako Zbawiciela i zapowiedział Maryi co Go czeka i co przeżyje Ona jako Jego Matka: Symeon zaś błogosławił ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: „Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu (Łk 2,34–35).

Warto z bohaterami Ewangelii porozmawiać na temat postu jako warunku życia wolnego. Wolność bez postu nie istnieje!

Comments are closed.