Pasterskie nauczanie

Serce włócznią przebite

Ks. Kard. Stanisław Dziwisz

Ewangelia na uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa ukazuje nam wstrząsającą scenę: trzy krzyże i trzech wiszących na nich skazańców. Wyrok został wykonany. Dwóch z wiszących jeszcze dawało oznaki życia, dlatego żołnierze połamali im brutalnie nogi, żeby przyspieszyć śmierć i zdążyć pogrzebać ciała przed szabatem, by nie mąciły atmosfery wielkiego święta. Trzeci, wiszący pośrodku, już oddał ducha Bogu, dlatego przebito Mu tylko bok, by z całą pewnością stwierdzić, że sprawa Jezusa z Nazaretu została definitywnie zamknięta. Ale tej sprawy nie da się nigdy zamknąć, bo stanowi ona fundament wszystkich innych spraw człowieka i świata. Serce przebite włócznią rzymskiego żołnierza to najbardziej wymowny i przekonywujący znak, do jakiego stopnia Bóg utożsamił się z trudnym losem człowieka, z jego cierpieniem i umieraniem. Swoją miłość do człowieka Bóg wyraził najpełniej w swoim Synu, Jezusie Chrystusie. Żołnierze, oprawcy, nie odebrali życia Jezusowi. To On sam je złożył w ofierze, dając najwyższy dowód miłości i posłuszeństwa wobec Ojca. Jego śmierć była zwycięstwem życia i miłości!

Fragment homilii wygłoszonej w Uroczystość Najświętszego Serca Pana
Jezusa, Sanktuarium św. Jana Pawła II, Poświęcenie kaplicy Najświętszego
Serca Jezusowego, 12 czerwca 2015 r.

Comments are closed.