Słowa kapłana

Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię (32)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„Jezus przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch” – czytamy w Ewangelii według św. Marka (Mk 6,7). Pan Jezus wciąż przywołuje i rozsyła. To dokonuje się w odniesieniu do następcy św. Piotra, papieża, do biskupów, następców Apostołów. Przywoływani są współpracownicy biskupów, prezbiterzy i diakoni, a także osoby konsekrowane, czyli osoby zakonne i świeccy składający śluby. Niektórzy świeccy otrzymują od biskupa misję, aby oficjalnie w imieniu biskupa nauczali. Dotyczy to katechetów świeckich i pracowników duszpasterstwa rodzin, a także tych osób świeckich, które reprezentują biskupa w jakiejś instytucji czy w jakiejś dziedzinie życia Kościoła. Naukę Chrystusa o małżeństwie i rodzinie w sposób oficjalny przekazuje papież, gdy zobowiązuje wiernych do przyjęcia i realizacji w życiu jakiejś zasady moralnej czy dogmatycznej. Tę naukę przekazują biskupi, gdy w jedności z papieżem i wszystkimi biskupami Kościoła wiernie głoszą prawdy wiary i moralności. W dziedzinie małżeństwa, rodziny, miłości, życia, płciowości powstają nowe problemy, których nie było w przeszłości, np. nowe środki antykoncepcyjne, nowe sposoby ubezpłodniania, sztuczne zapłodnienie in vitro, połączone ze zniszczeniem czy zamrożeniem ludzkich zarodków (czyli poczętych dzieci). Wszyscy ochrzczeni, a jeszcze bardziej bierzmowani, są „przywoływani” i „rozsyłani” przez Pana Jezusa, aby pokornie i odważnie przekazywali w rodzinie, w pracy, w gronie znajomych naukę Kościoła o życiu i miłości. Trzeba szanować wolność drugiego człowieka, ale jednocześnie należy wyznać wiarę broniąc nauki Kościoła, choćby to spowodowało, że zostaniemy wyśmiani, upokorzeni z tego powodu. Ważne jest, by znać uzasadnienie głoszonych przez Kościół zasad. Pan Jezus zapowiedział, że nie wszyscy będą nas słuchać: „Jeśli w jakim miejscu was nie przyjmą i nie będą was słuchać, wychodząc stamtąd strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich” (Mk 6,11). Św. Paweł uczy, że Bóg „wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem… oznajmił nam tajemnicę swej woli (Ef 1, 4.9). Psalmista wzywa nas do modlitwy i posłuszeństwa Bogu: „Będę słuchał tego, co mówi Pan Bóg” (Ps 85,9). „Pan r ównież za pośrednictwem wiernych świeckich pragnie rozszerzać królestwo swoje… królestwo prawdy i życia, królestwo świętości i łaski, królestwo sprawiedliwości, miłości i pokoju” (św. Jan Paweł II, adh. Familiaris consortio, p. 63).

Propozycja refleksji

Co odpowiem w dyskusji, gdy ktoś będzie mówił, że „sumienie mi nic nie wyrzuca”, „skoro postęp medycyny pomaga, by mieć dziecko, dlaczego biskupi się nie zgadzają”, „biskupi, a nawet papież też się mylą”. Odpowiedź na te pytania jest bardzo ważna!

Comments are closed.