Słowa Życia

NIEDZIELA: Am 7,12–15; Ef 1,3–14; Mk 6,7–13

ROZESŁANIE APOSTOŁÓW

Fot. Ks. Z. Pytel

Jezus przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch. Dał im też władzę nad duchami nieczystymi. I przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie. Ale idźcie obuci w sandały i nie wdziewajcie dwóch sukien. I mówił do nich: Gdy do jakiego domu wejdziecie, zostańcie tam, aż stamtąd wyjdziecie. Jeśli w jakim miejscu was nie przyjmą i nie będą was słuchać, wychodząc stamtąd strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich. Oni więc wyszli i wzywali do nawrócenia. Wyrzucali też wiele złych duchów oraz wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali.

ROZWAŻANIE

Jezus posyła uczniów, lecz przed wyruszeniem w drogę wyposaża ich stosownie do podejmowanej misji, nadto podaje im proste i podstawowe wskazania. Znamienne jest to, że nie pozwala im, by zabrali ze sobą pieniądze i chleb. Wydaje się to mało realne, bo przecież trudno się poruszać bez elementarnych środków do życia. Jaki jest zatem sens tego polecenia? Jezus nakłania uczniów, by nie czuli się mocni tym, co posiadają i nie ulegli poczuciu wyższości wobec tych, do których idą. Ich misja nie obejmuje spraw materialnych. Otrzymują bowiem władzę nad duchami nieczystymi – uczniowie winni skupić się na duchowej pomocy. Łatwiej jest dać coś materialnego, znacznie trudniej uleczyć ludzkiego ducha. Ale przecież nie możemy unikać tego, co trudniejsze.

rs

Comments are closed.