Słowa kapłana

Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię (34)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„Ludzie z tłumu… przybyli do Kafarnaum i tam szukali Jezusa… Odpowiedział im Jezus: … Szukacie Mnie nie dlatego, żeście widzieli znaki, ale dlatego, żeście jedli chleb do sytości” (J 6,24- 6). Pan Jezus ujawnia nam motywy naszego postępowania, wskazuje na egoizm, liczenie się przede wszystkim z ludzką opinią. Poucza: „Troszczcie się nie o ten pokarm, który ginie, ale o ten, który trwa na wieki, a który da wam Syn Człowieczy” (J 6,27). My troszczymy się zazwyczaj o to, co ziemskie, materialne, co jest łatwe do zdobycia, co zaspokaja nasze pragnienia, co jest przyjemne. Troszcząc się dla siebie, dla dzieci, dla rodziny o to, co doczesne, często odkładamy na bok Chrystusa, Jego Ewangelię, religijne wychowanie dzieci, dążenie do świętości i do nieba. Pan Jezus wskazuje na wiarę: „Na tym polega dzieło zamierzone przez Boga, abyście uwierzyli w Tego, którego On posłał” (J 6,29). Przypominając mannę na pustyni, wskazuje na siebie: „Chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu” (J 6,33). „Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie” (J 6,35). On, Wcielony Syn Boży, jest pokarmem dla naszych serc i umysłów. On nas karmi swoją Ewangelią, mocą krzyża i Zmartwychwstania, światłem i miłością Ducha Świętego. Pan Jezus prowadzi nas do Eucharystii, do pokarmu z nieba i napoju, do swego Ciała i Krwi. Często rozważajmy na modlitwie, rozmawiajmy o tym, czy troszczymy się przede wszystkim o pokarm, który trwa na wieki. Czy najważniejsze w rodzinie jest wierzyć w Tego, którego Ojciec posłał? Św. Paweł „zaklina nas”, co jest warunkiem i owocem do przyjmowania pokarmu, którym jest On, Jego Ewangelia, a szczególnie Eucharystia: „Zaklinam was w Panu, abyście już nie postępowali tak, jak postępują poganie… Wy zaś nie tak nauczyliście się Chrystusa… trzeba porzucić dawnego człowieka, który ulega zepsuciu na skutek kłamliwych żądz, a odnawiać się duchem w waszym myśleniu i przyoblec człowieka nowego” (Ef 4,17.20-23). Czy Paweł mówi o trwałości, o zdradzie, o życiu bez sakramentu, o antykoncepcji, o in vitro, o czystości przedmałżeńskiej? „Rodzinę, podobnie jak Kościół, należy uważać za pole, na które przynosi się Ewangelię i z którego on się rozkrzewia” (św. Jan Paeł II, adh. Familiaris consortio, 52).).

Propozycja refleksji

Czym (kim) karmimy siebie i rodzinę, modlitwą, przykładem, słowem, Eucharystią? Który pokarm jest najważniejszy?

Comments are closed.