Chwalmy Pannę Świętą

Przed majestatem Bożej Matki

Ołtarz w kaplicy w Borku (fragm.)

Postać Bogarodzicy w skępskiej figurze od samego początku otaczana była przez wiernych szczególną czcią i uwielbieniem. Słynąca cudami statua Madonny znalazła swoje uprzywilejowane miejsce w poezji, pieśni, rzeźbie. Obok już istniejących, dawnych, choć ciągle popularnych tekstów, powstają nowe. Wszystkie są żywym świadectwem umiłowania tego świętego miejsca i przemożnej opieki Bogarodzicy nad nim i tymi, którzy się do Niej uciekają, by przez Jej wstawiennictwo odnajdywać Boga bogatego w miłosierdzie.

Szczególnym rodzajem utworów poetyckich, typowym dla słynniejszych ośrodków pielgrzymkowych, są rozległe, rymowane poematy. Mówione lub śpiewane, te z ziemi dobrzyńskiej w wielozwrotkowych historiach sławią skępskie sanktuarium i rozwój kultu Królowej Mazowsza i Kujaw. Jako dzieła najczęściej anonimowe, były i są śpiewane na pielgrzymkowych szlakach i przy tronie Skępskiej Pani, do melodii dobrze znanych pieśni religijnych. Nieliczne z nich sięgają czasu koronacji statuy Najświętszej Maryi Panny. Inne powstawały w XIX w. na kolejne pątniczo-kalwaryjskie, skępskie jubileusze. Najnowszym wydaniom zbiorów modlitw, nowenn do Pani Skępskiej (Kalwaria Zebrzydowska 2015, Skępe 2003), towarzyszy „Śpiewnik Pielgrzyma Skępskiego. W hołdzie Pani Mazowsza” (Skępe 2000). Śpiewanych współcześnie utworów jest przeszło pięćdziesiąt – i wszystkie razem stanowią niezbędny repertuar każdego pielgrzyma… do Skępego.

Comments are closed.