Słowa kapłana

Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię (40)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

Św. Jakub Apostoł pisze, że „Mądrość… zstępująca z góry jest przede wszystkim czysta, dalej, skłonna do zgody, ustępstwa, posłuszna, pełna miłosierdzia i dobrych owoców, wolna od względów ludzkich i obłudy” (Jk 3,17). Mądrość „zstępująca z góry” – to Ewangelia, nauka i przykład Pana Jezusa, mądrość, której towarzyszy łaska, uzdalniająca człowieka do kształtowania codzienności według Bożej mądrości. Ta mądrość jest dana każdemu człowiekowi i każdej wspólnocie, szczególnie jednak winna kształtować życie małżeńskie i rodzinne. Każda rodzina doświadcza tego, jak ważna jest zgoda, która umie ustąpić, jak ważne jest miłosierdzie, które przebacza i widzi potrzeby drugiego człowieka. Św. Jakub pomaga nam, pomaga rodzinom robić rachunek sumienia: „skąd się … biorą kłótnie między wami?… z waszych żądz… żywicie morderczą zazdrość… Prowadzicie walki i kłótnie… gdyż się nie modlicie… bo się źle modlicie” (Jk 4,1–3). Św. Jakub tłumaczy, co oznacza: „bo się źle modlicie”. Pisze, że źle się modlą ci, którzy – nawet w modlitwie – starają się „jedynie o zaspokojenie swych żądz” (Jk 4,3). W Ewangelii św. Marka małżeństwa i rodziny mogą znaleźć dwie ważne wskazówki Pana Jezusa. Uczniowie „posprzeczali się między sobą o to, kto z nich jest największy” (Mk 9,34). Pan Jezus rzekł do nich: „Jeśli kto chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich” (Mk 9,35). „Potem wziął dziecko… objąwszy je ramionami, rzekł do nich: Kto przyjmuje jedno z tych dzieci w imię moje, Mnie przyjmuje” ( Mk 9 ,36– 7). Większość z radością i wdzięcznością wobec Boga przyjmuje dziecko. Potrzebna jest wiara, aby przyjąć dziecko jak samego Chrystusa, gdy jest nieoczekiwane. Gdy badania przed narodzeniem wykazują, że dziecko jest niepełnosprawne. Potrzebna jest wielka wiara, zaufanie do Boga, gdy małżonkowie nie mogą mieć dziecka. „Przygotowanie bliższe… jest konieczne… aby sakrament był sprawowany i przeżywany w należytym usposobieniu moralnym i duchowym” (św. Jan Paweł II, adh. Familiaris consortio, p. 66).

Propozycja refleksji

Co to znaczy mieć postawę służby w rodzinie, tak aby zachować swoją godność, nie dać się wykorzystywać i nie tolerować czyjegoś lenistwa?

Comments are closed.