Słowa Życia

NIEDZIELA: Ap 7,2–4.9–14; 1 J 3,1–3; Mt 5,1–12a

UROCZYSTOŚĆ WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH
OSIEM BŁOGOSŁAWIEŃSTW

“]

Kazanie na górze, Carl Heinrich Bloch [Fot. Wikimedia Commons

Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył swoje usta i nauczał ich tymi słowami: Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni. Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię. Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni. Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią. Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi. Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni jesteście, gdy ludzie wam urągają i prześladują was i gdy mówią kłamliwie wszystko złe na was z mego powodu. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie.

ROZWAŻANIE

„Cieszcie się i radujcie…” – zachęca Pan. Mówi o przyszłości, która dotyka wieczności, ale wzywa, by radość zachować już teraz. Bo ta przyszłość, którą zapowiada, nie jest „czystą” przyszłością, lecz już teraz nosimy ją w sercu. Ostateczna przyszłość już jest obecna, bo już teraz możemy nosić Pana, który jest naszą ostateczną przyszłością. I to się nie zmieni. Zmieni się sposób przeżywania Jego świętej obecności. Ale Pan jest ten sam. Teraz i na wieki. W moim sercu także. Niech będzie Bóg uwielbiony, bo dzięki Niemu ten dzień nie jest pozbawiony radości.

rs

 

Comments are closed.