Słowa kapłana

Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię (46)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

Wszyscy zapewne znamy fragment Ewangelii św. Marka, opisujący jak Pan Jezus przypatrywał się tym, którzy wrzucali pieniądze do świątynnej skarbony. Bogaci wrzucali wiele. Uboga wdowa wrzuciła jeden grosz. Pan Jezus powiedział uczniom: „Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej… Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała, całe swe utrzymanie” (Mk 12,41–44). W jaki sposób możemy naśladować tę wdowę w małżeństwie i rodzinie? W jakich sytuacjach życia rodzinnego ocena czynu wdowy przez Pana Jezusa jest szczególnie ważna? Na ogół oceniamy siebie, a jeszcze częściej bliźnich, według tego, co zewnętrzne. Boleśnie przeżywamy ocenę naszych czynów ze strony bliskich w rodzinie, gdy niedoceniona została nasza dobra wola i nasz wysiłek, by się opanować, czy uczynić coś dobrego. Wiele razy jest tak, że w małżeństwie i rodzinie zadawany jest ból, ma miejsce powierzchowna ocena, posądzenie o złą wolę tylko w oparciu o to, co jest widoczne na zewnątrz. Ważne jest, by w rodzinie pamiętać  o wezwaniu Pana Jezusa, by nie osądzać, nie potępiać (por. Łk 6,37–38). I w małżeństwie, i w rodzinie bywa tak, że trzeba powiedzieć Panu Jezusowi: „Ty wszystko wiesz, Ty wszystko widzisz, Ty mnie rozumiesz, choć nie rozumieją mnie nawet najbliżsi”. Uboga wdowa zaufała Bogu i Bogu poleciła swoją przyszłość, wrzucając do skarbony całe swe utrzymanie. Pan Jezus poucza nas, byśmy Bożą ocenę stawiali na pierwszym miejscu: ocenę siebie i bliźniego, począwszy od własnej rodziny. Ojciec Święty Franciszek kanonizował rodziców św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Święta córka mówiła o swoich rodzicach: „Dobry Bóg dał mi ojca i matkę godniejszych nieba niż ziemi”. Zapytajmy, co mówi matka do dzieci o ojcu, co mówi o żonie mąż, do dzieci, do kolegów? Słowa Pana Jezusa przy skarbonie mogą nas wiele nauczyć: to pociecha, ale i wyrzut sumienia. „Ażeby rodzina stawała się coraz bardziej wspólnotą miłości, trzeba koniecznie, aby wszyscy jej członkowie byli wspomagani i przygotowani do odpowiedzialności wobec nowych problemów” (św. Jan Paweł II, adh. Familiaris consortio, p. 69).

Propozycja postanowienia

Małżonkowie, rodzice, członkowie rodziny chcą, by byli sprawiedliwie, z miłością i wyrozumiałością, oceniani. Zapytam siebie: czy tak w myślach, słowach, czynach traktuję członków rodziny?

Comments are closed.