Słowa Życia

NIEDZIELA: Dn 12,1–3; Hbr 10,11–14.18; Mk 13,24–32

SĄD OSTATECZNY

Giotto, Sąd Ostateczny (1303–1305)

Jezus powiedział do swoich uczniów:
W owe dni, po wielkim ucisku słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku. Gwiazdy będą padać z nieba i moce na niebie zostaną wstrząśnięte. Wówczas ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłokach z wielką mocą i chwałą. Wtedy pośle On aniołów i zbierze swoich wybranych z czterech stron świata, od krańca ziemi aż do szczytu nieba. A od drzewa figowego uczcie się przez podobieństwo. Kiedy już jego gałąź nabiera soków i wypuszcza liście, poznajecie, że blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie, że to się dzieje, wiedzcie, że blisko jest, we drzwiach. Zaprawdę powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą. Lecz o dniu owym lub godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec.

ROZWAŻANIE

Koniec świata, koniec ludzkiego życia – każdy chciałby dokładnie poznać te terminy. Jedni ulegają złudzeniu, które sprawia, że wyznaczają konkretny dzień końca, choć to nie od nich zależy, a gdy przepowiednia się nie spełni, niczym nie zrażeni wyznaczają kolejny termin. Inni z kolei, choć widać czytelne znaki końca (przynajmniej ludzkiego życia), zawsze są zaskoczeni, bo nie zdążyli się przygotować do tej chwili. Pan powstrzymuje niezdrową ciekawość, bo nie jest rzeczą konieczną znać precyzyjnie ten dzień, zachęca natomiast do roztropności, by zachować umiejętność rozumienia tego, co dzieje się wokół nas i być gotowym na ostateczne spotkanie z Nim, gdy przyjdzie. I wówczas zaskoczenie będzie źródłem radości, chwilą spełnienia najgłębszych pragnień. Radością, która nie przeminie.

rs

Comments are closed.