SŁOWA ŻYCIA

NIEDZIELA:

Iz 42,1–4.6–7; Dz 10,34–38; Łk 3,15–16.21–22

ŚWIĘTO CHRZTU PAŃSKIEGO

Giotto, Chrzest Chrystusa, (1303–1305)

Gdy lud oczekiwał z napięciem i wszyscy snuli domysły w sercach co do Jana, czy nie jest on Mesjaszem, on tak przemówił do wszystkich: Ja was chrzczę wodą; lecz idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem. Kiedy cały lud przystępował do chrztu, Jezus także przyjął chrzest. A gdy się modlił, otworzyło się niebo i Duch Święty zstąpił na Niego w postaci cielesnej niby gołębica, a z nieba odezwał się głos: Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie.

ROZWAŻANIE

Gdy wystąpił prorok Jan Chrzciciel, wszyscy z wielkim napięciem oczekiwali wyjaśnień, snuli domysły co do jego posłannictwa. Zależało im na poznaniu słowa Bożego, na zrozumieniu woli Stwórcy, na odkryciu prawdy. Minęły wieki. Dziś wielu wyznających wiarę w Jezusa nosi pragnienie wręcz przeciwne temu, co poruszało pokolenia Jana. Dziś bowiem coraz częściej zależy nam na tym, by Bóg poznał nasze pragnienia, nasze pomysły i nasze rozwiązania i do nich się dostosował. Wielu interesuje Bóg rozeznający wolę człowieka, a nie człowiek rozeznający wolę Boga. Bóg akceptujący decyzje człowieka, a nie człowiek realizujący decyzje Boga. Lecz ten porządek nie jest porządkiem, o którym uczy słowo Boże.

(rs)

Comments are closed.