PASTERSKIE NAUCZANIE

KU WYŻYNOM NIEBA

Ks. Kard. Stanisław Dziwisz

W ten świat wkroczyła ogromna światłość, bo wkroczył w niego sam Bóg, Światłość ze Światłości, Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. W takich słowach możemy opisać przyjście na ziemię Syna Bożego, stanowiące największe wydarzenie w dziejach człowieka. Dlatego od tego wydarzenia liczymy na nowo czas. Dzielimy ludzkie dzieje na dwie ery: przed Chrystusem i po Chrystusie. Przyszedł do nas Bóg. Zstąpił z wysokości nieba, niedostępnych dla człowieka. Stał się jednym z nas. Zamieszkał pośród nas. Od Jego przyjścia na ziemię zaczął się wielki pochód ludów i narodów. Zaczęło się nasze wędrowanie ku wyżynom nieba. Ale o własnych siłach nie podołalibyśmy. Dlatego najpierw przychodzimy do Niego, do Jezusa Chrystusa, bo tylko On może nas podźwignąć, wprowadzić do nowego życia na wieki w Bożym królestwie. On przetarł nam szlak do nieba. On zasiada tam po prawicy swego i naszego Ojca. Czyż wobec tak wielkiej tajemnicy i tak wielkiego światła nie powinny się „rozpromienić” nasze twarze? Czyż z radości nie powinny „zadrżeć” nasze serca?

Fragment homilii wygłoszonej w Uroczystość Objawienia Pańskiego, Katedra na Wawelu, 6 I 2016 r.

Comments are closed.