MIŁOSIERDZIE BOŻE NASZĄ NADZIEJĄ

Fot. Małgorzata Pabis

W ramach ogłoszonego przez Ojca Świętego Franciszka Roku Świętego Miłosierdzia – we wszystkich katedrach oraz w wielu sanktuariach i jubileuszowych świątyniach zostały otwarte Bramy Miłosierdzia. Przez cały rok mogą pielgrzymować przez nie wierni, co wiąże się z możliwością uzyskania odpustu. Papież zachęca, by ten nadzwyczajny Rok Święty był czasem intensywnej modlitwy, odnowy duchowej, przebaczenia,  otwarcia na łaskę Bożego Miłosierdzia oraz uczynków miłosierdzia z naszej strony wobec tych, którzy ich najbardziej potrzebują.

BRAMY, PIELGRZYMKI, ODPUSTY

Fot. A. Wojnar

8 grudnia, w uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP, kiedy rozpoczął się święty czas w Kościele, Ojciec Święty Franciszek otworzył Drzwi Święte w Bazylice św. Piotra – znak obchodzonego w Kościele Roku Świętego. Kilka dni później, bo 13 grudnia, Drzwi Święte – Bramy Miłosierdzia zostały otworzone zarówno w rzymskiej katedrze, Bazylice na Lateranie, jak i we wszystkich kościołach katedralnych na świecie. Bramy te, podobne do Drzwi Świętych Bazylik Wielkich w Rzymie, pozwalają dopełnić pielgrzymki jubileuszowej również tym, którzy nie mogą dotrzeć do stolicy Kościoła katolickiego. „Postanawiam również, aby w tę właśnie niedzielę w każdym Kościele lokalnym, w Katedrze, która jest Kościołem- Matką dla wszystkich wiernych, bądź też w Konkatedrach lub też w innych kościołach o szczególnym znaczeniu, została otworzona na cały rok taka sama Brama Miłosierdzia. Według decyzji Biskupa Ordynariusza, taka Brama będzie mogła być otworzona również w sanktuariach, miejscach nawiedzanych przez wielu pielgrzymów, którzy właśnie tam bardzo często doświadczają w sercu łaski i znajdują drogę do nawrócenia. Każdy zatem Kościół lokalny będzie bezpośrednio zaangażowany w przeżywanie tego Roku Świętego, jako szczególnego momentu łaski i odnowy duchowej. Jubileusz będzie więc świętowany w Rzymie, tak jak i w Kościołach lokalnych, jako znak widzialny komunii całego Kościoła. Wybrałem datę 8 grudnia, ponieważ jest ona bogata w znaczenie ze względu na współczesną historię Kościoła. Otworzę bowiem Drzwi Święte w pięćdziesiątą rocznicę zakończenia Soboru Watykańskiego II. Kościół czuje potrzebę żywego wspominania tej chwili, gdyż wtedy właśnie zaczynał się nowy bieg jego historii. Ojcowie zgromadzeni na Soborze czuli potrzebę, silną jak prawdziwy powiew Ducha Świętego, mówienia o Bogu do ludzi ich czasów w sposób bardziej zrozumiały. Po rozbiciu murów, które przez zbyt długi czas trzymały Kościół w zamknięciu jak w uprzywilejowanej cytadeli, nadszedł czas na głoszenie Ewangelii w nowy sposób. Nowy etap ewangelizacji, która trwa od zawsze. Nowe zaangażowanie dla wszystkich chrześcijan, aby świadczyć z większym entuzjazmem i przekonaniem o swojej wierze. Kościół czuł odpowiedzialność za bycie w świecie żywym znakiem miłości Ojca” – napisał Franciszek w bulli „Misericordiae vultus”. Zgodnie z życzeniem Ojca Świętego, Bramy Miłosierdzia powstały nie tylko w katedrach, ale też w innych, wskazanych przez ordynariuszy kościołach, miejscach szczególnego kultu. Świątynie te, zwane kościołami Miłosierdzia, są miejscami, w których można zyskać odpust zupełny dla siebie lub za zmarłych. Znakiem wyjątkowości obchodzonego Jubileuszu, który dla Ojca Świętego jest „żywym doświadczeniem bliskości Ojca i niejako dotknięciem ręką Jego czułości”, jest – niespotykana dotąd – duża liczba świątyń, w których stanęły Bramy Miłosierdzia. W samej Polsce jest ich ponad 600. Na kościoły jubileuszowe wskazane zostały świątynie, którym patronuje Miłosierdzie Boże, bądź tam, gdzie kult Miłosierdzia jest żywy, a także kościoły pod wezwaniem apostołów Miłosierdzia: św. s. Faustyny, św. Jana Pawła II, czy bł. Michała Sopoćki.

PIELGRZYMKA

„Pielgrzymka jest znakiem szczególnym w Roku Świętym, ponieważ jest ikoną drogi, którą każda osoba przemierza w czasie swojej egzystencji. Życie jest pielgrzymką, a istota ludzka to viator, pielgrzym, który przemierza drogę aż do osiągnięcia pożądanego celu. Również po to, aby dotrzeć do Drzwi Świętych w Rzymie i w każdym innym miejscu, będziemy musieli pójść na pielgrzymkę, każdy na miarę własnych sił. Stanie się ona znakiem, że również miłosierdzie jest celem, który mamy osiągnąć, a który wymaga zaangażowania i poświęcenia. Pielgrzymka zatem niech stanie się bodźcem do nawrócenia: przekraczając Drzwi Święte pozwolimy się objąć miłosierdziu Bożemu i zaangażujemy się, byśmy byli miłosierni dla innych, tak jak Ojciec jest miłosierny dla nas” – czytamy w papieskiej bulli. Ojciec Święty zachęca także do duchowego pielgrzymowania przez Bramy Miłosierdzia. Do tej szczególnej drogi i przyjmowania odpustów zaproszeni są ci, którzy fizycznie nie mają możliwości przybyć do kościoła jubileuszowego. Papież wskazuje w bulli, że doświadczenie bliskości z Panem będzie dla ludzi chorych, starszych oraz samotnych wielką pomocą w przeżywaniu swojej choroby i cierpienia. Jubileusz, na co wskazuje papież Franciszek, od zawsze był znakiem amnestii. W tym duchu podczas Roku Świętego Miłosierdzia bramy cel więziennych staną się Drzwiami Świętymi, dla wszystkich tych, którzy przechodząc przez nie skierują myśli i modlitwę do Ojca, a odpust zupełny będą mogli otrzymać w kaplicach więziennych.

ODPUSTY

W wymienionym już dokumencie papieskim oraz w wytycznych dotyczących odpustów i sakramentu pokuty, zawartych w liście Papieża do Przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji czytamy, że w Roku Jubileuszowym wierni mogą czerpać z duchowego skarbca Kościoła i uzyskiwać odpusty. Dodatkowe warunki związane z odpustem zupełnym w Roku Jubileuszowym Miłosierdzia można spełnić na różne sposoby: Wszyscy wierni: – pielgrzymując do Drzwi Świętych (Bram Miłosierdzia) w jednej z czterech Bazylik Większych w Rzymie lub w katedrze albo w kościele wyznaczonym przez biskupa, uczestnicząc we Mszy św., podejmując refleksję nad miłosierdziem, odmawiając wyznania wiary („Wierzę w Boga” lub „Wierzę w Jednego Boga”), a także modląc się w intencjach Ojca Świętego. Dodatkowo należy spełnić jeden lub kilka uczynków miłosierdzia co do duszy lub ciała oraz zaangażować się w życie miłosierdziem, aby otrzymać łaskę pełnego i głębokiego przebaczenia mocą miłości Ojca. Więźniowie: – szczerze pragnąc na nowo włączyć się w życie społeczeństwa, traktując przejścia przez drzwi celi jako przejście przez Drzwi Święte, nawiedzając kaplicę więzienną, uczestnicząc we Mszy świętej, podejmując refleksję nad miłosierdziem, odmawiając wyznania wiary („Wierzę w Boga” lub „Wierzę w Jednego Boga”) oraz modląc się w intencjach Ojca Świętego. Chorzy, starsi, samotni: – przeżywając z wiarą i radosną nadzieją swoją chorobę i cierpienia, przyjmując Komunię św. lub uczestnicząc we Mszy świętej i modlitwie wspólnotowej, również za pośrednictwem środków masowego przekazu.

Comments are closed.