WŁADZA W EWANGELII (24)

WŁADZA PIOTRA

Ks. Edward Staniek

Uczeni w Piśmie oraz arcykapłani pytali Jezusa, od kogo otrzymał władzę, a On im na to pytanie nie odpowiedział. Władzę, jaką sam posiadał, przekazał w ręce Piotra. Uczynił to oficjalnie w gronie Dwunastu. Piotr otrzymał zapowiedź kluczy, które symbolizują władzę, a jej przekaz nastąpił po zmartwychwstaniu Jezusa, trzykrotnym poleceniem skierowanym do Piotra: „Paś owce moje”. Zapowiedź tej władzy została odnotowana w Ewangelii św. Mateusza i jest tekstem odsłaniającym wielkość władzy Piotra. Wielu chciało odczytać ten tekst jako dotyczący jedynie Piotra, i według nich po jego śmierci już nikt takiej władzy nie otrzymał. Ale tradycja od początku docenia wartość następców Piotra w Rzymie. Ta prawda stoi u podstaw podziału Kościoła Chrystusowego. Kościoły prawosławne cenią autorytet biskupa Rzymu, ale przypisują władzę Piotra każdemu z patriarchów, a biskup Rzymu ma wśród nich tylko honorowe pierwszeństwo. Kościoły protestanckie, mające za swego ojca Lutra, wykreślają potrzebę tego autorytetu i nie szukają żadnego religijnego odniesienia do Piotra. Dla nich wiara to osobiste spotkanie z Bogiem, a instytucjonalne wymiary ich środowisk nie potrzebują żadnych kontrolnych władz nad sobą. Nasza refleksja nad władzą w Ewangelii wymaga odczytania tekstu, a nie zatrzymujemy się nad jego interpretacjami. Dziś wielu katolików postrzega Kościół wyłączenie przez pryzmat władzy hierarchii, a jest to poważne wypaczenie. Kościół trzeba widzieć przez Chrystusa i Jego władzę, jaką przekazuje Piotrowi. Jezus zapytał ich: „A wy za kogo Mnie uważacie?”. Odpowiedział Szymon Piotr: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego”. Na to Jezus mu rzekł: „Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie”. Wtedy surowo zabronił uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem (Mt 16,15–20). Jezus zaznacza, że Ojciec Niebieski wskazał mu tego, komu ma przekazać władzę kluczy. Syn spełnia wolę Ojca. Szymon jako pierwszy otrzymał łaskę czytelnej odpowiedzi na pytanie: Kim jest Jezus? Wyznał: „Jesteś Mesjaszem i Synem Boga”. Odpowiedzią na to wyznanie są słowa Jezusa, w których wyraża kim jest Szymon: Ty jesteś Piotr [czyli Skała] i na tej skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego. Są to słowa sygnalizujące tajemnicę Kościoła, jaki Jezus zakładał na ziemi. Piotr został nie tylko nazwany Skałą, ale się nią stał. Jezus mówi w czasie teraźniejszym. Jesteś Skałą. Zatem nie ma Kościoła bez Piotra, bo jeśli jest budowany poza nim, nie jest Kościołem Jezusa. Znak to, że ktokolwiek chce się odnaleźć w Kościele Jezusa winien się spotkać z Piotrem, znanym z Ewangelii, Dziejów Apostolskich oraz z Listów, jakie zostawił. To spotkanie jest budowaniem własnego życia Ewangelią na Skale. Kościół będzie nieustannie atakowany „przez bramy piekielne”, ale nigdy nie zostanie zniszczony, bo jest budowlą Jezusa. Klucze to najwyższa władza królestwa niebieskiego – one zostały złożone w ręce Piotra. Jest to władza podejmowania decyzji ważnych dla życia Kościoła. Władza związywania, czyli łączenia serc z Bogiem i ze wspólnotą wierzących; oraz władza rozwiązywania, czyli rozdzielania ich od Boga i od środowiska wierzących. To jest władza miłości.

Comments are closed.