Z NAUCZANIA OJCA ŚWIĘTEGO

PRAWDZIWY JUBILEUSZ

Fragmenty katechezy Ojca Świętego Franciszka, wygłoszonej podczas audiencji ogólnej na placu św. Piotra w Watykanie, 10 lutego br.

Fot. L’Osservatore Romano

Drodzy bracia i siostry, dobrego przeżycia Wielkiego Postu! To piękne, a także wymowne, że odbywamy tę audiencję właśnie w Środę Popielcową. Rozpoczynamy wielkopostne pielgrzymowanie, a dziś skupimy się na starożytnej instytucji „jubileuszu”. Jest to rzecz starożytna, o której mówi Pismo Święte. Znajdujemy ją zwłaszcza w Księdze Kapłańskiej (…): „Będziecie święcić pięćdziesiąty rok, oznajmicie wyzwolenie w kraju dla wszystkich jego mieszkańców. Będzie to dla was jubileusz – każdy z was powróci do swej własności i każdy powróci do swego rodu”. (…) Był to rodzaj „ogólnego darowania długów”. (…) Główna idea jest taka, że ziemia pierwotnie należy do Boga i została powierzona ludziom, a zatem nikt nie może przypisywać sobie jej wyłącznego posiadania, tworząc sytuacje nierówności. Możemy dziś nad tym się zastanowić i przemyśleć na nowo. Niech każdy zastanowi się w swym sercu, czy nie ma zbyt wielu rzeczy. Dlaczego by nie zostawić tym, którzy nic nie mają, dziesięć procent, a może pięćdziesiąt procent? Niech Duch Święty natchnie każdego z was. (…) Coś wam powiem: jeśli to pragnienie, jeśli jubileusz nie dotrze do kieszeni – to nie jest prawdziwym jubileuszem. Czy zrozumieliście? To znajdujemy w Biblii. Ten papież nic sobie nie wymyśla! To znajduje się w Biblii! (…) Jubileusz biblijny był „jubileuszem miłosierdzia”, gdyż przeżywany był w szczerym poszukiwaniu dobra potrzebującego brata. Podobnie (…) przewidywano, że dziesiąta część zbiorów lub dochodów z innej działalności miała być przyznawana osobom pozbawionym ochrony i potrzebującym, aby w ten sposób promować warunki względnej równości wśród ludu, w którym wszyscy powinni zachowywać się jak bracia. Istniało także prawo dotyczące „pierwocin”: cóż to jest? To pierwsza część zbiorów, część najcenniejsza, która miała być dzielona z Lewitami i cudzoziemcami, którzy nie posiadali pól, tak aby także dla nich ziemia była źródłem pożywienia i życia. „Ziemia należy do Mnie, a wy jesteście u Mnie przybyszami i osadnikami” – mówi Pan. Wszyscy jesteśmy goszczeni przez Pana, oczekując niebieskiej ojczyzny. (…) Pismo Święte usilnie zachęca do wielkodusznej odpowiedzi na prośby o pożyczki (…): „Jeżeli brat twój zubożeje i ręka jego osłabnie, to podtrzymasz go (…). Nie będziesz brał od niego odsetek ani lichwy”. To nauczanie jest stale aktualne. Jakże wiele rodzin znajduje się na ulicy, będąc ofiarami lichwy! Proszę was, módlmy się, aby w tym czasie jubileuszu Pan usunął z serc nas wszystkich tę chęć posiadania więcej z lichwy. (…) Jest to poważny grzech, lichwa, to grzech wołający o pomstę do nieba. (…) Drodzy bracia i siostry, przesłanie biblijne jest bardzo jasne: trzeba odważnie otworzyć się, by dzielić się z innymi: a to jest miłosierdzie! A jeśli chcemy Bożego miłosierdzia, zacznijmy sami je czynić. Zacznijmy je czynić między obywatelami, pomiędzy rodzinami, narodami czy kontynentami. Wniesienie swego wkładu, aby na ziemi nie było ubogich, oznacza budowanie społeczeństw bez dyskryminacji, opartych na solidarności, która prowadzi do dzielenia się tym, co posiadamy, dokonując redystrybucji zasobów w oparciu o braterstwo i sprawiedliwość.

Comments are closed.