SŁOWA KAPŁANA

NOWE ŻYCIE W CHRYSTUSIE (14)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

Wielki Post, tym bardziej w Roku Miłosierdzia, jest wielką łaską Bożą dla każdego z nas, jest darem dla małżeństwa i rodziny. Ewangelia opowiada, że do Pana Jezusa przyprowadzono kobietę pochwyconą na cudzołóstwie. „W Prawie Mojżesz nakazał nam takie kamienować. A Ty co mówisz?” (J 8,5). „Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy na nią rzuci kamień” – odpowiedział Pan Jezus (J 8,7). Ewangelista napisał: „wszyscy jeden po drugim zaczęli odchodzić” (J 8,9). „Niewiasto… nikt cię nie potępił? A ona odrzekła: Nikt, Panie. Rzekł do niej Jezus: I Ja ciebie nie potępiam. – Idź, a od tej chwili już nie grzesz” (J 8,10–11). Pan Jezus przebacza. I my jesteśmy wezwani, aby przebaczyć, szczególnie w małżeństwie i rodzinie. Miłosierdzie Pana Jezusa jest wymagające: „Od tej chwili już nie grzesz”. Św. Jan Paweł II: „Miłosierdzie nie oznacza pobłażliwości wobec zła, wobec zgorszenia, wobec krzywdy czy zniewagi wyrządzonej. W każdym wypadku naprawienie tego zła, wyrównanie krzywdy, zadośćuczynienie za zniewagę, jest warunkiem przebaczenia (Dives in misericordia p. 14). Owocem oraz warunkiem nawrócenia i przebaczenia bliźniemu jest stawianie Boga i jego przykazań na pierwszym miejscu w życiu osobistym, rodzinnym, społecznym. Św. Paweł Apostoł daje świadectwo: „Wszystko uznaję za stratę ze względu na najwyższą wartość poznania Chrystusa Jezusa, Pana mojego. Dla Niego wyzułem się ze wszystkiego i uznaję to za śmieci, bylebym pozyskał Chrystusa” (Flp 3,8). Apostoł porównuje życie do biegu: „pędzę, abym też pochwycił, bo i sam zostałem, pochwycony przez Chrystusa Jezusa” (Flp 3,12). W tym biegu, jakim jest życie rodzinne, ważne jest, by się wzajemnie wspierać, szczególnie wtedy, gdy komuś brakuje sił. Apostoł zwraca uwagę na to, aby zawsze pamiętać, jaki jest cel biegu, gdzie jest meta: „pędzę ku wyznaczonej mecie, ku nagrodzie, do jakiej Bóg wzywa w górę w Chrystusie Jezusie” (Flp 3,14). „Jezus objawia naturę Boga jako naturę Ojca, który nigdy nie uważa się za zwyciężonego, dopóki nie sprawi, że poprzez współczucie i miłosierdzie zniknie grzech i pokonane zostanie odrzucenie” (Ojciec Święty Franciszek, Bulla Misericordiae vultus, p. 9).

Propozycja postanowienia

Zastanowię się, porozmawiamy we wspólnocie rodzinnej, jak zrealizować Pawłowe: „wszystko uznaję za śmieci” w życiu codziennym?

Comments are closed.