1050 LAT CHRZTU POLSKI

NAJWAŻNIEJSZA DECYZJA

Mieszko, jak podaje Gall Anonim, przez siedem lat od urodzenia był ślepy. Gdy nagle w dniu siódmych urodzin odzyskał wzrok, wytłumaczono, iż ślepota chłopca oznaczała jakby ślepotę Polski, lecz odtąd miała być przez Mieszka oświecona i wywyższona ponad sąsiednie narody. Miał on uratować Polskę od śmierci w pogaństwie.

Mieszko I, mal. Jan Matejko

Książę zaczął swe osobiste rządy zapewne koło roku 960. W tym czasie największe i najsilniejsze państwa w Europie były już chrześcijańskie, ale Polskę wciąż jeszcze otaczały głównie kraje i ludy pogańskie. Wiary w Chrystusa nie wyznawali sąsiadujący z Polanami Prusowie, Wieleci, a także Ruś i Węgry. Chrześcijańskie Cesarstwo Niemieckie dopiero zbliżało się do naszych granic i za rządów Mieszka nie zagrażało Polsce, a stosunki z nim układały się do końca jego panowania dobrze. Książę Polan widział jednak, że państwa pogańskie uważane są już w Europie za gorsze. Władcy tacy jak on nie mogli się równać nie tylko z cesarzem, ale i z niemieckimi książętami, a także np. z księciem Czechów. Chrześcijaństwo niosło ze sobą nowe wartości i tradycje. Mieszko, podejmując decyzję o przyjęciu Chrztu, przewidywał zapewne polityczne korzyści. Wiara w jedynego Boga mogła zjednoczyć i umocnić młode państwo Polan, ale wprowadzenie religii Chrystusa w całym kraju nie było łatwe. Ludzie od pokoleń oddający cześć pogańskim bogom mogli bać się zemsty swoich bóstw, a kapłani nie chcieć stracić swojej uprzywilejowanej pozycji, co wywołałoby bunty przeciwko nowej religii. Jednak książę i jego otoczenie podjęli to ryzyko. Musiały na tym zaważyć ich osobiste przekonanie i wiara, że to Chrystus jest prawdziwym Bogiem – i dlatego zwycięży wszelkie przeciwności. W 965 roku do Mieszka przybyła chrześcijańska księżniczka czeska, Dobrawa, którą książę chciał poślubić. Towarzyszyli jej katoliccy księża – i to oni jako pierwsi przekazywali naszemu księciu i jego ludowi prawdy wiary. Akcję chrystianizacyjną poprzedziły specjalne przygotowania. W każdą środę i sobotę książę brał udział w Mszach świętych, odprawianych tylko dla niego i słuchał nauk o zasadach chrześcijaństwa. Duży wpływ na poznanie przez niego Ewangelii miała sama Dobrawa. Miejsce i dzienna data Chrztu Polski nie zostały ustalone. Prawdopodobnie 14 kwietnia 966 roku, w Wielką Sobotę, Mieszko i wybrani członkowie jego otoczenia zostali trzykrotnie zanurzeni w wodzie święconej w chrzcielnicy; możliwe, że na Ostrowie Lednickim, albo w Poznaniu lub Gnieźnie przez Jordana, który w 968 roku został pierwszym biskupem misyjnym w Poznaniu, podległym bezpośrednio Rzymowi. Przez Chrzest Mieszka zostaliśmy przyjęci do Kościoła powszechnego oraz europejskiej cywilizacji – i było to najważniejsze wydarzenie w naszej historii. Potem nastąpiła stopniowa chrystianizacja kraju. Polski książę zapewnił sobie bezpośrednie dobre kontakty z papiestwem. Jak podają źródła, Mieszko wysyłając z konieczności politycznej swojego syna Bolesława (późniejszego pierwszego króla Polski, zwanego Chrobrym) na dwór niemiecki, jako zakładnika, jednocześnie przesłał do Rzymu pukiel włosów chłopca, aby papież czuwał nad jego losem. Przede wszystkim jednak, książę, w specjalnym dokumencie Dagome iudex, przekazał papiestwu Gniezno pod bezpośrednią zależność od Rzymu.

Comments are closed.