Z NAUCZANIA OJCA ŚWIĘTEGO

JEGO MIŁOŚĆ JEST OCEANEM

Fragmenty katechezy Ojca Świętego Franciszka, wygłoszonej podczas audiencji ogólnej na placu św. Piotra w Watykanie, 30 marca br.

Drodzy bracia i siostry!
Dzisiaj kończymy katechezy na temat miłosierdzia w Starym Testamencie, a czynimy to rozważając Psalm 51, nazywany Miserere. Jest to modlitwa pokutna, w której prośba o przebaczenie jest poprzedzona wyznaniem winy i w której osoba modląca się, pozwalając się oczyścić miłością Pana, staje się nowym stworzeniem, zdolnym do posłuszeństwa, stałości ducha i szczerego uwielbienia Boga. „Tytuł”, jaki starożytna tradycja żydowska nadała temu psalmowi, odwołuje się do króla Dawida i jego grzechu z Batszebą, żoną Uriasza Chetyty. (…) Osoba modląca się tym psalmem jest zachęcana, by miała te same uczucia skruchy i zaufania w Bogu, jakie żywił Dawid, gdy się nawrócił, i chociaż był królem, upokorzył się, nie lękając się wyznania winy i ukazania Panu swojej nędzy, będąc jednak przekonanym o pewności Bożego miłosierdzia. (…) Wezwanie skierowane jest do Boga miłosierdzia, aby poruszony miłością tak wielką, jak miłość ojca lub matki, zmiłował się, to znaczy udzielił łaski, okazał swoją łaskę z życzliwością i zrozumieniem. Jest to żarliwe wezwanie do Boga – jedynego, który może uwolnić od grzechu. (…) Bóg jest większy od wszystkich grzechów, jakie możemy popełnić. (…) A Jego miłość jest oceanem, w którym możemy zanurzyć się bez obawy, że zostaniemy pokonani: dla Boga przebaczenie oznacza obdarzenie nas pewnością, że On nas nigdy nie opuszcza. Niezależnie od tego, co moglibyśmy sobie zarzucić, jest On jeszcze i zawsze większy od wszystkiego, gdyż Bóg jest większy od naszego grzechu. W tym sensie ktoś, kto modli się tym Psalmem, poszukuje przebaczenia, wyznaje swoją winę, ale uznając ją oddaje hołd sprawiedliwości i świętości Boga. A potem prosi jeszcze o łaskę i miłosierdzie. Psalmista powierza się dobroci Boga; wie, że Boże przebaczenie jest najbardziej skuteczne, ponieważ stwarza to, co mówi. Nie ukrywa grzechu, ale go niszczy i wymazuje. Zatem pokutujący znów staje się czysty, usunięte są wszelkie plamy, a teraz jest on bielszy od nieskażonego śniegu. My, grzesznicy, wraz z przebaczeniem stajemy się nowym stworzeniem, wypełnionym przez ducha i pełnymi radości. Teraz zaczyna się dla nas nowa rzeczywistość: nowe serce, nowy duch, nowe życie. My, grzesznicy, którzy zyskaliśmy odpuszczenie grzechów, którzy przyjęliśmy Bożą łaskę, możemy nawet uczyć innych, by nie grzeszyli więcej. (…) Drodzy bracia i siostry, przebaczenie Boga jest tym, czego potrzebujemy wszyscy i jest ono najwspanialszym znakiem Jego miłosierdzia. Darem, jakim każdy grzesznik, któremu odpuszczono grzechy, ma dzielić się z każdym napotkanym bratem i siostrą. Wszyscy ci, których Pan postawił obok nas, członkowie rodziny, przyjaciele, koledzy, parafianie… wszyscy oni są, podobnie jak my, ludźmi potrzebującymi Bożego miłosierdzia. Niech Pan, za wstawiennictwem Maryi, Matki Miłosierdzia, pozwoli nam być świadkami Jego przebaczenia, które oczyszcza serce i przemienia życie.

Comments are closed.