SŁOWA ŻYCIA

 NIEDZIELA:

Dz 13,14.43–52; Ap 7,9.14b–17; J 10,27–30

JEZUS DAJE SWOIM OWCOM ŻYCIE WIECZNE

Fot. ks. Z. Pytel

Jezus powiedział:
Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną i Ja daję im życie wieczne. Nie zginą one na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno jesteśmy.

ROZWAŻANIE

Obraz Dobrego Pasterza i owcy, którą jest każdy uczeń Pana – wciąż odkrywa wzajemną relację Zbawiciela i Jego uczniów, a tekst zanotowany przez Jana Ewangelistę tworzy swoiste pytania, pomocne w rachunku sumienia. Bo Jezus podkreśla na samym początku: uczeń słucha Jego głosu; a Pan zapewnia, że zna każdego z nas. To poznanie nie ma wymiaru intelektualnego, lecz jest owocem miłości. Słuchając Pana niezauważenie stajemy się ludźmi drogi – idziemy za Nim i On, nasz Zbawiciel, daje nam życie wieczne. Już teraz, nie dopiero po śmierci, jesteśmy po stronie życia, które się nie kończy. Mogą czyhać niebezpieczeństwa, bo ktoś zawsze będzie usiłował wyrwać nas z ręki Jezusa, ale jeśli Mu zaufamy, On na to nie pozwoli. Bo On jest Dobrym Pasterzem, a my ludem Pana i Jego owcami.

(rs)

Comments are closed.