SŁOWA KAPŁANA

NOWE ŻYCIE W CHRYSTUSIE (19)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„Daję wam przykazane nowe, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem… Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali” (J 13,34–35). Przykazanie miłości obowiązuje wszystkich uczniów Chrystusa (poniekąd wszystkich ludzi), ale w szczególny sposób odnosi się do małżonków, do członków rodziny. Zdolność do miłości jest darem Bożym, który otrzymujemy wraz z naturą. Do miłości oblubieńczej człowiek jest zdolny jako stworzony przez Boga mężczyzną czy kobietą. Miłość jest zobowiązaniem wobec Boga, wobec męża czy żony: „Ślubuję ci miłość…”. Dziś wielu ludzi mówi, że miłość jest uczuciem, zachwytem, czymś, co przychodzi i co zanika, ustaje, niekiedy po kilku latach. Miłość – mówi się dziś – jest ściśle związana z przeżyciami erotycznymi. Chrześcijanin musi pamiętać, że ludzka miłość zostaje uszlachetniona i włączona do miłości Chrystusa do Kościoła przez Sakrament Małżeństwa. Miłość małżeńska jest darem i zadaniem. Miłość trzeba pielęgnować, oczyszczać, wychowywać, usuwać z serca egoizm i pychę. Miłość małżeńska i rodziny domaga się ofiary i poświęcenia, zdolności do przebaczenia: „jak Ja was umiłowałem” (J 13,34). Dlaczego wielu małżonków w chwili kryzysu mówi: „rozejdźmy się, po co mamy się męczyć, znajdźmy kogoś innego i zacznijmy od nowa?”. Dobrze, że są tacy, którzy idą do spowiedzi, jadą na pielgrzymkę, szukają osób czy wspólnoty, które mogą pomóc uzdrowić rodzinę. „Po tym poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali” (J 13,35). Miłość wierna, trwała, która „wszystko znosi… wszystko przetrzyma” (1 Kor 13,7) jest apostolstwem, świadectwem o Chrystusie, który pomaga przezwyciężyć trudny czas i odnowić miłość. Miłość wierna, nierozerwalna, jest darem dla dzieci małych, w wieku szkolnym, ale także dla dorosłych. Jest to przykład, zachęta, by trwać mimo trudności, z Bożą pomocą zwyciężać grzech, słabość i uczyć się kochać „jak Ja was umiłowałem” (J 13,34).  „Jesteśmy wezwani do życia miłosierdziem, ponieważ to nam zostało najpierw udzielone miłosierdzie” (Ojciec Święty Franciszek, Bulla Misericordiae vultus, p. 9).

Propozycja refleksji

Co odpowiem na pytanie: czy można ślubować miłość, która – jak dziś się mówi – przychodzi, wzrasta, ale i przemija, zanika? Czy miłość zależy od człowieka, od męża, żony?

Comments are closed.