WŁADZA W EWANGELII (36)

PEŁNA WŁADZA W NIEBIE I NA ZIEMI

KS. PRAŁAT PROF. DR HAB. EDWARD STANIEK

Ostatnią wypowiedzią w Ewangelii na temat władzy są słowa Jezusa skierowane do uczestników Jego wstąpienia do nieba: Jedenastu zaś uczniów udało się do Galilei na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami: „Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28,16–20). Jezus oficjalnie odsłania potęgę swej władzy, jaką otrzymał od Ojca. On ma w niej udział i w niczym nie jest ona mniejsza od władzy Ojca. Określeniem niebo i ziemia Jezus obejmuje wszelkie stworzenia – tak materialne, jak i duchowe. On ma pełnię władzy nad każdym stworzeniem. Wiadomo że stając się człowiekiem ukrył swą władzę i odwoływał się do niej bardzo rzadko. Do chrztu nad Jordanem nie uczynił tego ani razu. Ukrycie majestatu Boskiego i władzy to jedna z największych tajemnic miłości. Syn Boga chciał uczestniczyć w naszym życiu takim, jakie ono jest. Przeszedł całą drogę od poczęcia aż do śmierci, wzywając, abyśmy w Niego uwierzyli widząc Jego postawę i słysząc słowa, jakie do nas skierował. Wszyscy, którzy się z Nim spotkali otrzymali łaskę wiary, a z nią wielką szansę odpowiedzi na nią i decyzji wybrania Jego autorytetu. Niewielu to uczyniło. On odwoływał się do wolnej woli człowieka. Jakiekolwiek mocniejsze ukazanie władzy Boskiej zmuszałoby do pójścia za Nim i przekreślałoby wolność wyboru. Tak było, jest i będzie. Królestwo Boże jest dla ludzi dobrej woli, którzy odpowiadają na łaskę wiary, jaką otrzymują. Ci, którzy zamykają przed nią serca, lub przy pierwszej próbie wyrywają ją z serca, biorą za to odpowiedzialność. Wszystko sprowadza się do pytania, w jakim stopniu człowiek liczy się z autorytetem Jezusa. Jeśli On nie jest najwyższym autorytetem, to o żywej wierze nie ma mowy. A jeśli jest, to Jego słowa i wzór życia, jaki zostawił, są rozstrzygające w każdej sytuacji. Kończymy rozważania tekstów Ewangelii, w których jest mowa o władzy. Najwyższą posiada Ojciec Niebieski i Jego Syn, Jezus Chrystus. Na ziemi mamy do czynienia z ludźmi piastującymi władzę polityczną lub społeczną, czyli odpowiedzialnymi za organizowanie życia codziennego swoich podwładnych. Druga władza ma wymiar religijny i jest związana z instytucją taką, jak świątynia w Jerozolimie, gdzie władzę posiadał arcykapłan, czy dziś Kościół. Ewangelia odsłania piękne karty jednej i drugiej władzy, ale w imię prawdy odsłania również czarne karty ludzi sprawujących władzę. Chcąc odczytać aktualność Ewangelii, trzeba znać jedne i drugie. Refleksja nad tajemnicą władzy w oparciu o teksty Ewangelii pozwala odkryć prawdę o tym, co jest i czym żyjemy. W nich jest odpowiedź na wszystkie pytania, jakie są stawiane. Daje ją największy autorytet, jakim jest Syn Boga i Syn Człowieczy. On odsłania mechanizmy władz, z jakimi mamy do czynienia. Kto je zna, ten się nie dziwi ani wielkimi sukcesami mądrych władców, ani katastrofami w skali świata, powodowanym przez mających władzę, którym brak mądrości. Kto ma nad sobą Jezusa jako najwyższą władzę może mieć życie trudne, ale też zawsze proste. Posłuszeństwo Jezusowi, który ma władzę na niebie i na ziemi, jest jedynym mądrym posłuszeństwem.

Comments are closed.