OBRONA ŻYCIA

O CELACH KRUCJATY MODLITWY W OBRONIE POCZĘTYCH DZIECI

Inicjatorami i organizatorami Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci byli, w 1980 roku, katolicy świeccy, współpracujący z Instytutem Rodziny przy Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie (kierowanym przez dr Wandę Półtawską – członka Papieskiej Rady ds. Rodziny) oraz Wydziałem Duszpasterstwa Rodzin Kurii Metropolitalnej w Krakowie.

Twarz dziecka ok. 5 miesięcy od poczęcia. (Fot. A. Zachwieja)

Ufając w potęgę modlitwy, organizatorzy postanowili prowadzić i inicjować w sposób systematyczny modlitwę w intencji obrony życia poczętych dzieci: przebudzenia świadomości społecznej odnośnie do problemu zabijania nienarodzonych dzieci i uwrażliwienie społeczeństwa na wartość życia, a także odpowiedzialność za każde poczęte życie ludzkie oraz doprowadzenia do anulowania ustawy z 27 kwietnia 1956 roku o tzw. przerywaniu ciąży i uznania prawa do życia każdego poczętego dziecka. Systematyczną modlitwę w intencji obrony życia rozpoczęto 12 października 1980 r. (w Ogólnoświatowym Dniu Modlitw w Intencji Rodzin, zarządzonym przez Ojca Świętego Jana Pawła II). Na przełomie 1980 i 1981 roku opracowano nowy modlitewny
program Krucjaty, zgodnie z którym uczestnik zobowiązuje się przez okres roku: codziennie modlić się w intencji obrony życia, raz w miesiącu w dzień powszedni uczestniczyć we Mszy św., przyjmując Komunię św. w tej intencji (chorzy, którzy nie mogą uczestniczyć we Mszy św. winni ofiarować w tej intencji dzień swego cierpienia). Od 1980 r. napłynęło około 100 tysięcy zgłoszeń uczestnictwa z całego kraju. W 1986 r. Metropolita Krakowski, ks. kard. Franciszek Macharski, mianował ks. Stanisława Maślankę, diecezjalnego duszpasterza rodzin, asystentem kościelnym Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci; nominację tę przedłużył nowy Metropolita Krakowski ks. kard. Stanisław Dziwisz. 7 stycznia 1993 roku Sejm RP anulował zbrodniczą ustawę aborcyjną i przyjął nową ustawę chroniącą życie. Wierzymy, że był to także efekt naszych ufnych, wytrwałych i pokornych modlitw, zanoszonych do Boga. W XXV-lecie Krucjaty cele modlitewne Krucjaty zostały zmodyfikowane, a w XXXV-lecie wprowadzona została do programu intencja przebłagalna za odrzucony dar życia i zobowiązanie do postu. Od 1956 roku w naszej Ojczyźnie zabito około 20 milionów poczętych dzieci. Ta liczba nie obejmuje poczętych dzieci, których życie zniszczono kilka, kilkanaście dni po ich zaistnieniu, poprzez stosowanie środków wczesnoporonnych: wkładek wewnątrzmacicznych i pigułek „dzień po”, a także tych istot ludzkich, które zginęły w trakcie stosowania procedury in

Rączki dziecka w 7 tygodniu od poczęcia

vitro. To wielka zbrodnia, która obciąża sumienie naszego narodu: niewielu z nas może powiedzieć, że uczyniło wszystko, co było możliwe, dla ratowania poczętych dzieci. Miliony razy, w naszym narodzie odrzuciliśmy wielki Dar Boży – życie człowieka, złamaliśmy V Przykazanie Boże „Nie zabijaj”, nie dotrzymaliśmy zobowiązań złożonych w Jasnogórskich Ślubach Narodu. Prorok naszych czasów, Święty Jan Paweł II, jakże często i zdecydowanie bronił życia – jako Biskup Krakowski i Papież ostrzegał przed wielkimi moralnymi konsekwencjami tych masowych zamachów na życie człowieka i jednocześnie, jako Apostoł Bożego Miłosierdzia ukazywał wielkie źródło nadziei jakim – dla każdego grzesznika – jest niezmierzone Miłosierdzie Boże. Trzeba naszej pokuty, w wymiarze narodowym, obejmującej modlitwę ekspiacyjną, czyny pokutne i post, aby wyprosić u Wszechmocnego, Miłosiernego Boga darowanie tej straszliwej winy. Trzeba z ufnością i wytrwałością prosić Miłosiernego Boga o darowanie nam grzechów przeciw życiu człowieka, kar doczesnych i wiecznych, i umacnianie cywilizacji życia w naszej Ojczyźnie. Dziękujemy za zasadniczy wzrost szacunku do życia poczętych dzieci Doświadczamy tego w bezpośrednich kontaktach z naszymi rodakami, wynika to także z licznych sondaży oraz ze statystyk, dotyczących listów obywateli wysyłanych do Sejmu RP w obronie życia człowieka. Ograniczę się tylko do wyników dwóch sondaży. W badaniu przeprowadzonym w 2010 roku przez GfK Polonia, za „prawem” do aborcji bez ograniczeń opowiedziało się tylko 5 proc. respondentów. W ankiecie CBOS (przeprowadzonej w lipcu 2013 r.) 75 proc. badanych wyraziło opinię, że aborcja jest złem i nigdy nie może być usprawiedliwiana. Dziękujemy za zasadnicze, pozytywne zmiany prawa 7 stycznia 1993 roku Sejm RP anulował zbrodniczą ustawę aborcyjną i przyjął ustawę generalnie chroniącą życie poczętych dzieci, niestety z trzema tzw. wyjątkami. Zapisane w tej ustawie „wyjątki” to nie żaden kompromis między obrońcami życia a siłami proaborcyjnymi, ale wynik ostrej walki politycznej w Sejmie RP, efekt ówczesnego układu sił politycznych. Od 7 stycznia 1993 roku obrońcy życia, podkreślając, że uchwalenie tej ustawy jest wielkim sukcesem, domagali się i nieustannie domagają się wyeliminowania tych trzech haniebnych wyjątków. Dziękujemy za spadek liczby zabójstw poczętych dzieci W roku 1980 oficjalnie zarejestrowano 137 950 aborcji; w roku 2005 – 225, a w roku 2013 – 744. To wielki spadek, ale dane „oficjalne” zawsze są niepełne. Trzeba tu przywołać rzetelne szacunki, ujmujące całkowitą liczbę zabójstw nienarodzonych. Według nich, na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych ubiegłego stulecia ginęło w Polsce rokrocznie około 1 miliona nienarodzonych dzieci; w ostatnich latach, w tzw. podziemiu aborcyjnym, ginie około 10 tys. dzieci rocznie. Dziękujemy Wszechmocnemu Bogu i Matce Najświętszej za każde uratowane życie dziecka, uratowane sumienia rodziców, pracowników służby zdrowia! Prowadzimy modlitwę błagalną o dalszy wzrost szacunku wobec życia człowieka nienarodzonego, chorego, w podeszłym wieku Dziękując Panu Bogu i Matce Bożej za przedstawione powyżej – bardzo skrótowo – wielkie pozytywne zmiany, prosimy o dalszy wzrost szacunku wobec życia każdego człowieka. Osiągnięty w naszym społeczeństwie dotychczasowy poziom szacunku wobec życia człowieka jest stosunkowo wysoki. Niestety, są dwa bolesne wyjątki: spora część społeczeństwa akceptuje procedurę in vitro i jest znaczne przyzwolenie na stosowanie środków wczesnoporonnych, tzw. pigułek „dzień po”. Dlatego potrzebna jest wielka, żarliwa modlitwa, aby Polacy odrzucili procedury, środki farmakologiczne czy urządzenia, które powodują śmierć poczętej istoty ludzkiej w kilka dni po jej zaistnieniu. Potrzebne jest także przybliżenie całemu społeczeństwu tragicznej prawdy: w trakcie procedury in vitro ginie około 90 proc. poczętych dzieci; rodzi się żywych tylko około 5 proc. poczętych tą metodą dzieci. Potrzebna jest edukacja społeczna, która ukaże naprotechnologię jako etyczną, szanującą życie i godność człowieka, skuteczną i tańszą metodę pomocy bezdzietnym małżonkom. Prosimy Wszechmocnego Boga o wprowadzenie precyzyjnego wzmocnienia ochrony życia w naszej Konstytucji W Konstytucji RP z roku 1997 zapisano artykuł 38 o brzmieniu: „Rzeczpospolita Polska zapewnia każdemu człowiekowi prawną ochronę życia”. W normalnych warunkach, dla uczciwych, rzetelnych polityków, prawników i lekarzy ten konstytucyjny zapis powinien być wystarczający, aby skutecznie chronić życie każdego człowieka, a więc również człowieka nienarodzonego, niepełnosprawnego czy w podeszłym wieku. Wiemy jednak, jak „różni” są i politycy, i prawnicy, i lekarze; potrzebny jest więc jednoznaczny konstytucyjny zapis. Trzeba, w sytuacji naszego członkostwa w UE, która forsuje barbarzyńskie proaborcyjne ustawodawstwo, precyzyjnego wzmocnienia ochrony życia w naszej polskiej Konstytucji i dopisania do art. 38 słów: „od poczęcia po naturalny kres”. Módlmy się do Wszechmocnego Boga i Maryi – Królowej Polski, aby jak najszybciej udało się wprowadzić taki zapis!

Comments are closed.