PASTERSKIE NAUCZANIE

PODRÓŻ W GŁĄB SIEBIE

KS. ABP STANISŁAW GĄDECKI

Sobór Watykański II ukazał cały Kościół jako wspólnotę pielgrzymującą ludu Bożego, a „pielgrzymka stała się obrazem życia ludzkiego, które me jest niczym innym jak właśnie codziennym pielgrzymowaniem do ostatecznego celu na spotkanie z Bogiem”. W swojej pielgrzymce człowiek nie idzie więc do Boga w pojedynkę, ale we wspólnocie z innymi, w której to wspólnocie będzie się tez kiedyś radował ze spotkania z Bogiem w niebie. Nie można nazwać pielgrzymką wyjazdu, podczas którego w krótkim czasie nawiedza się, albo raczej zwiedza, wielką ilość sanktuariów, czy też innych miejsc szczególnie ważnych dla chrześcijaństwa Pielgrzymi muszą mieć bowiem czas na wspólnotową i osobistą modlitwę i refleksję.

Pielgrzymka to nie tylko pokonanie drogi do jakiegoś miejsca, ale to przede wszystkim podróż w głąb samego siebie. To oderwanie się od ustalonego rytmu codziennego życia, które pozwala spojrzeć na siebie i na swoje życie z zupełnie innej perspektywy. To odpowiedź na wewnętrzny głos, który wzywa nas do ruszenia w drogę do ukrytych zakamarków naszego życia, do głębszego zrozumienia naszej własnej osoby.

Fragment homilii wygłoszone; podczas Mszy Św., która rozpoczęła 82 Poznańską Pieszą Pielgrzymkę na Jasną Górę. Poznań. 6 VII 2016 r.

Comments are closed.