FARYZEUSZE W EWANGELII (16)

FARYZEUSZE TESTUJĄ JEZUSA

KS. PRAŁAT PROF. DR HAB. EDWARD STANIEK

Faryzeusze nieustannie chcieli udowodnić, że Jezus narusza prawo, bo tylko w oparciu o to naruszenie mogli Go skazać na śmierć. Cieszyli się, gdy atakowali Go saduceusze i herodianie, ale sami ciągle szukali Jego słów, aby w oparciu o nie Go oskarżać. Gdy faryzeusze dowiedzieli się, że zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał Go, wystawiając Go na próbę: „Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?”. On mu odpowiedział: „Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy” (Mt 22,34–40). Jezus wykorzystuje każdy zarzut, jaki mu stawiają i każdą prowokację do przypominania najważniejszej prawdy, jaką jest prawda o miłości Boga, jaką On darzy człowieka i o potrzebie odpowiedzi na tę miłość, naszą miłością. Człowiek został stworzony z miłości i do miłości. Bóg jest Miłością, a więc my jesteśmy stworzeni na obraz Miłości i odnajdujemy siebie w coraz doskonalszej naszej miłości Boga i wszystkiego, co On kocha. Teksty Ewangelii o faryzeuszach są wyjątkowo ważną lekcją apologii, czyli obrony przed zarzutami, z jakimi spotyka się Mistrz z Nazaretu, Kościół i prawie każdy uczeń Jezusa. Sztuka polemiki z zarzutami to bardzo ważny wymiar głoszenia Dobrej Nowiny – i nigdy nie może być zlekceważony. Żyjemy w świecie nieustannego „produkowania” zarzutów tak przeciw wierze w Jezusa, jak i przeciw Jego Kościołowi. Trzeba pamiętać, że wiele z nich to zarzuty współczesnych faryzeuszy, czyli ludzi głośno uznających, że są chrześcijanami, a nawet katolikami. Nie można się dziwić, że i dziś są faryzeusze, którzy głoszą piękne słowa, ale nimi nie żyją. Jezus testującym Go przypomina, że Jego uczeń żyje pierwszym przykazaniem, a jest nim miłość Boga z całego serca, z całej duszy, z całego umysłu. Ta umiejętność jest najważniejszą w życiu każdego człowieka. Jezus nas tej miłości uczy. Drugie przykazanie jest tylko podobne do pierwszego, i możliwe do realizacji po umiłowaniu Boga z całego serca. Ta bowiem miłość potrafi kochać innych ludzi tak, jak ich kocha Bóg. Nie można kochać bliźniego, nie kochając z całego serca Boga. Sztuka celnej odpowiedzi na zarzut, to sztuka ewangelizowania. Atakujący nabija się na kontrę miłości, która go powala, nie po to, aby okazać siłę, ale w tym celu, aby powalonego miłością pozyskać dla niej.

Comments are closed.