SŁOWA ŻYCIA

NIEDZIELA:

2 Krl 5,14–17; 2 Tm 2,8–13; Łk 17,11–19

WIARA UZDROWIONEGO CUDZOZIEMCA

Fot. ks. Z. Pytel

Stało się, że Jezus zmierzając do Jerozolimy przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei. Gdy wchodził do pewnej wsi, wyszło naprzeciw Niego dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka i głośno zawołali: Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami. Na ich widok rzekł do nich: Idźcie, pokażcie się kapłanom. A gdy szli, zostali oczyszczeni. Wtedy jeden z nich widząc, że jest uzdrowiony, wrócił chwaląc Boga donośnym głosem, upadł na twarz do nóg Jego i dziękował Mu. A był to Samarytanin. Jezus zaś rzekł: Czy nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? Żaden się nie znalazł, który by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec. Do niego zaś rzekł: Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła.

ROZWAŻANIE

Dziesięciu trędowatych zostało uwolnionych ze swej nieuleczalnej dolegliwości. Jeden z nich wrócił by podziękować. Jezus był zdziwiony nie tyle podziękowaniem zdrowego Samarytanina, co nieobecnością, czyli brakiem wdzięczności pozostałych dziewięciu. Ta reakcja Pana pokazuje jasno, że wdzięczność jest czymś oczywistym w relacjach międzyludzkich; jej brak to naruszenie dobrych obyczajów. Gdy dziś żyjemy w klimacie wyznaczanym przez liczne roszczenia, pretensje, egzekwowanie należnych praw, przypomnienie o tym, jak ważna i jak konieczna dla życia społecznego jest wdzięczność, jest nam bardzo potrzebne. Szczególnie rodzina pozbawiona wzajemnej wdzięczności domowników staje się miejscem nieprzyjaznym dla człowieka.

(rs)

Comments are closed.