Z NAUCZANIA OJCA ŚWIĘTEGO

JUBILEUSZ CZASEM ŁASKI I MIŁOSIERDZIA DLA WSZYSTKICH

Fragmenty katechezy Ojca Świętego Franciszka, wygłoszonej podczas audiencji ogólnej na placu św. Piotra w Watykanie, 28 września br.

Drodzy bracia i siostry!
Słowa, które Jezus wypowiedział podczas swej męki znalazły swoją kulminację w przebaczeniu. Jezus przebacza: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią”(Łk 23,34). Nie są to tylko słowa, ponieważ stały się one konkretnym aktem w przebaczeniu oferowanym „dobremu łotrowi”, który był obok Niego. Święty Łukasz opowiada o dwóch złoczyńcach, ukrzyżowanych wraz z Jezusem, którzy zwrócili się do Niego z postawami przeciwstawnymi. Pierwszy Go znieważał, jak to czynili wszyscy, jak to czynili przywódcy ludu, ale ten biedny człowiek powodowany rozpaczą: „Czy Ty nie jesteś Mesjaszem? Wybaw więc siebie i nas” (Łk 23,39). Ten krzyk świadczy o niepokoju człowieka wobec tajemnicy śmierci i tragicznej świadomości, że tylko Bóg może być odpowiedzią wyzwalającą. (…) Umierając na krzyżu, jako niewinny między dwoma złoczyńcami, zaświadczył On [Jezus], że zbawienie Boga może dotrzeć do każdego człowieka niezależnie od jego kondycji, nawet jeśli jest ona najbardziej negatywna i bolesna. Boże zbawienie jest dla wszystkich, bez wyjątku, i oferowane wszystkim. Dlatego Jubileusz jest czasem łaski i miłosierdzia dla wszystkich, dobrych i złych, tych, którzy są zdrowi i tych, którzy cierpią. (…) Drugim był tak zwany „dobry łotr”. Jego słowa są wspaniałym wzorem skruchy, zwięzłą katechezą, aby nauczyć się prosić Jezusa o przebaczenie. Najpierw zwrócił się do swojego towarzysza: „Ty nawet Boga się nie boisz, chociaż tę samą karę ponosisz?” (Łk 23,40). W ten sposób podkreślił punkt wyjściowy skruchy: bojaźń Bożą. (…) Następnie dobry łotr oświadczył, że Jezus jest niewinny i otwarcie wyznał swoją winę: „My przecież – sprawiedliwie, odbieramy bowiem słuszną karę za nasze uczynki, ale On nic złego nie uczynił” (Łk 23,41). (…) Zwraca się wreszcie wprost do Jezusa, prosząc Go o pomoc: „Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa” (Łk 23,42). Wzywa Go po imieniu, „Jezu”, zażyle, i w ten sposób wyznaje to, co oznacza to imię: „Pan zbawia”. (…) Podczas gdy dobry łotr mówi o przyszłości: „gdy przyjdziesz do swego królestwa”, to odpowiedź Jezusa mówi: „dziś ze Mną będziesz w raju” (Łk 23,43). (…) Jezus jest naprawdę obliczem miłosierdzia Ojca. A dobry łotr wzywał Go po imieniu: „Jezu”. To krótka modlitwa, którą wszyscy możemy odmawiać podczas dnia wiele razy. „Jezu”, po prostu „Jezu”. Odmówmy ją wszyscy razem trzy razy: „Jezu… Jezu…Jezu”. Tak czyńcie przez cały dzień.

Comments are closed.