PASTERSKIE NAUCZANIE

ŚWIĘTO WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH

KS. ABP STANISŁAW GĄDECKI

Pierwszego dnia listopada obchodzimy uroczystość Wszystkich Świętych. Dzień ten – podobnie jak każda uroczystość w Kościele – ma charakter radosny. Czcimy bowiem tych wszystkich, którzy osiągnęli już wieczne szczęście w niebie. Co to znaczy niebo? To nic innego jak synonim pełni życia w Bogu. Niebo jest stanem najwyższego i ostatecznego szczęścia w wieczności, która nie jest „ciągiem następujących po sobie dni kalendarzowych, ale czymś, co przypomina moment ostatecznego zaspokojenia, w którym pełnia obejmuje nas, a my obejmujemy pełnię” (Spe salvi 12) bytu, prawdy i miłości. Święci zmierzali do Boga różnymi i niepowtarzalnymi drogami. W ich gronie są tacy, którzy przez całe życie pielęgnowali chrzcielną czystość sumienia, ale i tacy, którzy najpierw błądzili. Ludzi o trudnych charakterach, którzy wiele zła wyrządzili swoim bliźnim, lecz potem się nawrócili. Są biedni i bogaci; żonaci i nieżonaci; uczeni i analfabeci; znani światu, i tych, o których istnieniu nikt nie wiedział. Są oni żywymi świadkami obecności Boga pośród swego ludu. Są apelem, wezwaniem Boga skierowanym do świata, aby się nawrócił i wierzył. Przez nich przemawia do nas sam Bóg.

Fragment orędzia wygłoszonego w uroczystość Wszystkich Świętych,
Poznań, 1 XI 2016 r.

Comments are closed.