PASTERSKIE NAUCZANIE

POTRZEBA „MISYJNEGO NAWRÓCENIA”!

KS. ABP STANISŁAW GĄDECKI

Święty niepokój misyjny winien animować wszystkich ochrzczonych. Nie może być dla nas rzeczą obojętną, że tak wiele ludzi żyje na pustyni duchowej. „Jest dziś tak wiele rodzajów pustyń: pustynia ubóstwa, pustynia głodu i pragnienia, pustynia porzucenia, samotności i zranionej miłości. Jest to pustynia życia z dala od Boga. Jest to oddalenie dusz, które żyją bez świadomości swojej ludzkiej godności na drodze ich własnego bytowania. Ciągle przybywa zewnętrznych pustyń w naszym świecie, ponieważ coraz liczniejsze są pustynie wewnętrzne. Także skarby ziemi nie są ciągle do dyspozycji budowania ogrodu Bożego, w którym wszyscy mogliby żyć, ale służą siłom dalszej destrukcji. Kościół, w którym wszyscy mogliby żyć wspólnie, wymaga, by Pasterze obowiązkowo, tak jak Chrystus, udali się w drogę, by wyprowadzić ludzi poza te pustynie, do miejsca, gdzie jest życie, do przyjaźni z Synem Bożym, i prowadzili zawsze do Tego, który daje Życie i daje je w obfitości” (Benedykt XVI). (…) Niech dzisiejszy jubileusz utwierdzi nas w przekonaniu, że nam wszystkim potrzeba „misyjnego nawrócenia”.

Fragment homilii wygłoszonej z okazji jubileuszu 100-lecia Papieskiej Unii Misyjnej, Jasna Góra, 3 XII 2016 r.

 

Comments are closed.