Uzasadnienie uchwały

Poseł sprawozdawca Anna Elżbieta Sobecka

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Kultury i Środków Przekazu z prac nad poselskim projektem uchwały w sprawie ustanowienia roku 2017 Rokiem Adama Chmielowskiego – Świętego Brata Alberta. Podczas prac komisji mówiąca te słowa przedstawiła sylwetkę oraz znaczenie dorobku św. Brata Alberta, który przyczynił się do utrwalenia najważniejszych postaw społecznych oraz dał Polakom nadzieję na niepodległość i sprawiedliwość społeczną w ciągu kolejnych dziesięcioleci. Adam Chmielowski urodził się w dniu 20 sierpnia 1845 r. w Igołomi pod Krakowem. Pochodził z ubogiej rodziny ziemiańskiej, gdzie był wychowywany w duchu głębokiego patriotyzmu. Podczas Powstania Styczniowego, mając 18 lat, po przegranej bitwie, w której został ranny, dostał się do niewoli rosyjskiej, gdzie bez środków znieczulających amputowano mu nogę. Aby uniknąć represji władz carskich, wyjechał do Paryża, gdzie podjął studia malarskie. Wszędzie, gdzie przebywał, wyróżniał się postawą chrześcijańską, a jego silna osobowość wywierała duży wpływ na otoczenie. Po ogłoszeniu amnestii w 1865 r., powrócił do kraju i zaczął poszukiwać nowego ideału życia, czego wyrazem stało się jego malarstwo. Po pewnym czasie pieniędzmi ze sprzedaży swoich obrazów zaczął wspomagać najbiedniejszych, a jego pracownia malarska stała się przytułkiem dla ubogich. Z miłości do Boga i ludzi Adam Chmielowski zrezygnował z kariery i objął zarząd ogrzewalni dla bezdomnych. Przeniósł się tam na stałe, aby mieszkając wśród najuboższych, pomagać im w dźwiganiu się z nędzy nie tylko materialnej, ale i moralnej. W dniu 25 sierpnia 1887 r. Adam Chmielowski przywdział szary habit tercjarski i przyjął imię Albert. Był człowiekiem głębokiej wiary. Odznaczał się heroiczną miłością bliźniego, dzieląc los z najuboższymi i pragnąc przywrócić im godność. Pomimo swego kalectwa wiele podróżował, zakładał nowe przytułki, sierocińce dla dzieci i młodzieży, domy dla starców i nieuleczalnie chorych. Zmarł w opinii świętości, wyniszczony ciężką chorobą i trudami życia w przytułku. Pogrzeb na cmentarzu Rakowickim, 28 grudnia 1916 r., stał się pierwszym wyrazem czci powszechnie mu oddawanej jakoby świętemu. Jan Paweł II, papież, obecnie święty, beatyfikował go 22 czerwca 1983 r. na Błoniach krakowskich, a kanonizował w dniu 12 listopada 1989 r. w Watykanie. Jest patronem zakonów Albertynek i Albertynów, a w Polsce także artystów plastyków. Ufam, iż obchody Roku św. Brata Alberta będą wielkim świętem kultury, promieniującym na cały świat. Jego życie oraz twórczość są synonimem dorobku kulturalnego ludzkości, a bezpośredniość oddziaływania i uniwersalne piękno przemawiają do odbiorców bez względu na różnice geograficzne i kulturowe. Mając powyższe na uwadze, Komisja Kultury i Środków Przekazu w dniu 12 maja przeprowadziła pierwsze czytanie i jednogłośnie przedkłada Wysokiej Izbie projekt uchwały oraz wnosi o ustanowienie roku 2017 Rokiem Adama Chmielowskiego – projekt uchwały następującej treści: „Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie ustanowienia roku 2017 Rokiem Adama Chmielowskiego – Świętego Brata Alberta. W roku 2016 przypada setna rocznica śmierci Adama Chmielowskiego – Świętego Brata Alberta. W 2017 roku mija 130 lat od przywdziania przez niego habitu. Jego wielki talent oraz poświęcenie dla drugiego człowieka przyczyniły się do utrwalenia wśród Polaków najważniejszych postaw społecznych oraz dały im nadzieję na niepodległość i sprawiedliwość społeczną na kolejne dziesięciolecia. Podkreślając jego wybitne zasługi w działalności niepodległościowej oraz na polu pracy społecznej i artystycznej, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, przekonany o szczególnym znaczeniu jego dorobku dla dziedzictwa narodowego, ustanawia rok 2017 Rokiem Adama Chmielowskiego – Świętego Brata Alberta”. Powyższą uchwałę przedkładam Wysokiej Izbie do uchwalenia. Dziękuję bardzo.

Comments are closed.