PASTERSKIE NAUCZANIE

WSZECHMOCNY BÓG PRZYSZEDŁ NA ZIEMIĘ

KS. KARD. STANISŁAW DZIWISZ

Dziś, pełni zadumy i wdzięczności, przenosimy się myślą i sercem do Betlejem, gdzie dwa tysiące lat temu niebo zstąpiło na ziemię. Pielgrzymujemy duchowo do miejsca, gdzie narodzone i owinięte w pieluszki Dziecię położono w żłobie, bo dla Niego i Jego najbliższych nie było miejsca w gospodzie. Stajemy razem z ubogimi pasterzami, wpatrując się w Nowonarodzonego – Pana wszechświata i Zbawiciela. Patrzymy na Maryję i Józefa. Kontemplujemy tę niezwykłą scenę. Ogarnia nas zdumienie. Co za kontrast, nie mający wiele wspólnego z ludzkim sposobem pojmowania rzeczywistości! Widzimy bezbronne Dziecię, potrzebujące – jak każde dziecko – ludzkiej pomocy, które przyszło na świat w krańcowym ubóstwie. Tymczasem o Nim pisał autor Listu do Hebrajczyków, że przez Niego został stworzony wszechświat, że jest On odblaskiem Bożej chwały i odbiciem istoty Boga, podtrzymującym „wszystko słowem swej potęgi”, i że po dokonaniu dzieła zbawienia „zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach” (por. Hbr 1,1–6). A jednak wszechmocny Bóg przyszedł na ziemię w tak niepozornym znaku, pośród nocnej ciszy, na peryferiach świata.

Fragment homilii wygłoszonej w Boże Narodzenie, Katedra Wawelska, 25 XII 2016 r.

Comments are closed.