Z NAUCZANIA OJCA ŚWIĘTEGO

DZIĘKUJEMY, ŚWIĘTA MATKO JEZUSA, SYNA BOŻEGO!

Fragmenty katechezy Ojca Świętego Franciszka, wygłoszonej przed modlitwą Anioł Pański na placu św. Piotra w Watykanie, 1 stycznia 2017 r.

Drodzy bracia i siostry!
W minionych dniach skierowaliśmy nasze adorujące spojrzenie na Syna Bożego, narodzonego w Betlejem; dzisiaj w Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi kierujemy oczy ku Matce, pojmując obydwa spojrzenia w ich ścisłym powiązaniu. Ten związek nie wyczerpuje się w fakcie porodzenia i urodzenia się: Jezus został „zrodzony z niewiasty” dla misji zbawienia, a Jego Matka nie jest wykluczona z tej misji, jest wręcz z nią ściśle związana. Maryja jest tego świadoma, ale nie zamyka się, aby rozważać jedynie swoją macierzyńską relację z Jezusem; pozostaje otwarta i troskliwa wobec wszystkich wydarzeń, jakie zachodzą wokół Niego: zachowuje i rozważa, bada i pogłębia, jak to nam przypomina dzisiejsza Ewangelia. Już powiedziała swoje „tak” i wyraziła gotowość do udziału w realizacji planu zbawienia Boga, który „rozprasza [ludzi] pyszniących się zamysłami serc swoich. Strąca władców z tronu, a wywyższa pokornych. Głodnych nasyca dobrami, a bogatych z niczym odprawia” (Łk 1,51– 3). Teraz, cicha i uważna, stara się zrozumieć, czego Bóg od Niej chce dzień po dniu. Wizyta pasterzy stwarza Jej okazję, aby pojąć jakiś element woli Boga, która przejawia się w obecności tych osób, pokornych i ubogich. Ewangelista Łukasz opowiada nam o wizycie pasterzy w grocie, posługując się frapującym ciągiem czasowników wyrażających ruch: pospiesznie udali się, znaleźli Dziecię z Maryją i Józefem, ujrzeli je, opowiedzieli o tym, co im o Nim zostało objawione, i wreszcie uwielbiają Boga. Maryja uważnie śledzi to przejście pasterzy, co mówią pasterze, co im się przydarzyło, bo dostrzega już w nim gest zbawienia, które wypłynie z dzieła Jezusa – i dostosowuje się, gotowa wypełnić każde żądanie Pana. Bóg chce, aby Maryja była nie tylko Matką Jego Jednorodzonego Syna, ale także, aby współpracowała z Synem i poprzez Syna w planie zbawienia, aby w Niej, pokornej Służebnicy, wypełniły się wielkie dzieła Bożego miłosierdzia. I oto, gdy – jak pasterze – kontemplujemy obraz Dzieciątka w ramionach swojej Matki, odczuwamy, że narasta w naszym sercu poczucie ogromnej wdzięczności Tej, która dała światu Zbawiciela. Dlatego w pierwszy dzień Nowego Roku mówimy Jej:

Dziękujemy, Święta Matko Jezusa,
Syna Bożego! Święta Matko Boga! Dziękujemy za Twą pokorę,
która przyciągnęła spojrzenie Boga;
dziękujemy za wiarę,z jaką przyjęłaś Jego Słowo;
dziękujemy za odwagę, z którą powiedziałaś: „oto ja”,
zapominając o sobie, zafascynowana Świętą Miłością,
uczyniona jednym z Jego nadzieją.
Dziękujemy, o Święta Matko Boga!
Módl się za nami, pielgrzymami w czasie;
pomagaj nam kroczyć drogą pokoju. Amen.

Comments are closed.