PASTERSKIE NAUCZANIE

WIELKOPOSTNE CZUWANIE MODLITEWNE

KS. ABP STANISŁAW GĄDECKI

Tradycja kościołów stacyjnych posiada głębokie korzenie i sięga okresu wczesnego chrześcijaństwa. Tuż po zagwarantowaniu wolności religijnej przez cesarza Konstantyna Wielkiego rozpoczęto w Rzymie wielkopostne pielgrzymowanie do kościołów stacyjnych, w których znajdowały się groby męczenników. Co to jest statio? Łacińskie słowo statio (…) najpierw oznaczało „posterunek, straż, miejsce czuwania” żołnierzy. Przejęte z praktyki wojskowej starożytnego Rzymu statio było miejscem czuwania straży obozowej. W praktyce kościelnej oznaczało ono najpierw „miejsce modlitwy”, miejsce wielkopostnego czuwania modlitewnego. Było w tym słowie jakieś nawiązanie do starotestamentalnego zwyczaju „stania przed Panem, służenia Panu”. Podobnie jak czuwa żołnierz na warcie, tak chrześcijanin czuwa nad własnymi zmysłami, przygotowując się do uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego. (…) Praktyka stationes podkreślała jedność Kościoła Rzymu, który w jednym czasie gromadził tak biskupa Rzymu, jak i jego duchowieństwo oraz reprezentantów Ludu Bożego. Stacje wielkopostne były jednocześnie znakiem żywotności Kościoła Rzymu, który spotyka się razem każdego dnia Wielkiego Postu.

Fragment homilii wygłoszonej podczas Mszy św. w Środę Popielcową,
Katedra Poznańska, 1 III 2017 r.

Comments are closed.