PASTERSKIE NAUCZANIE

OJCIEC MNIE POWOŁUJE

KS. ABP MAREK JĘDRASZEWSKI

Jak to jest między mną a Ojcem? Jak to jest w świetle tego wydarzenia – być może sprzed bardzo wielu już lat – do którego powoli się dorastało, a może było tylko mgnieniem, olśnieniem, że oto Ojciec mnie powołuje, abym był zawsze z Nim? A potem chwila święceń i świadomość, że także do mnie odnoszą się te słowa, które Chrystus wypowiedział do Apostołów w Wieczerniku: „Już was więcej nie nazywam sługami (…), ale nazwałem was przyjaciółmi” (…). Co pozostało z tego olśnienia i głębokiej wdzięczności, że oto ja, wybrany, gotowy, żeby mnie posłał? Co zostało z tego poczucia niezwykłej godności bycia Chrystusowym  kapłanem? Co pozostało z tego zadania, żeby patrzeć na świat oczyma Miłosiernego Ojca, który czeka na syna marnotrawnego, który go ciągle szuka, który wybiega mu na spotkanie, który go przygarnia do siebie? (…) Ciągle chodzi o to, żeby bliskość z Ojcem była mierzona sercem, tak jak sto lat temu uczyła tego Matka Najświętsza dzieci fatimskie, polecając im, aby dziesiątki różańca przeplatały modlitwą szczególną, zaczynającą się od słów: „O, mój Jezu”. Mój Jezu… Mój…

Fragment homilii wygłoszonej podczas Mszy św. w sanktuarium maryjno-pasyjnym w Kalwarii Zebrzydowskiej podczas wielkopostnej pielgrzymki kapłanów Archidiecezji Krakowskiej, 18 III 2017 r.

Comments are closed.