SŁOWA KAPŁANA

IDŹCIE I GŁOŚCIE (20)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

Wielkanoc jest najważniejszym świętem w roku liturgicznym. W czasie Świętego Triduum przyjmujemy na nowo dar Eucharystii i Kapłaństwa, idziemy z Panem Jezusem na Kalwarię, całujemy stopy Ukrzyżowanego Pana, w ciszy, przy Grobie Pańskim, adorujemy Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Wchodząc w tajemnicę Zmartwychwstania odnawiamy przyrzeczenia chrzcielne. Procesja rezurekcyjna jest wyznaniem wiary w zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią, piekłem i szatanem. Udział w liturgii Wielkiego Tygodnia i Wielkanocy jest umocnieniem naszej wiary. Święta Wielkanocne są darem dla rodziny, szansą na umocnienie więzi w rodzinie, na pogłębienie wiary oraz oparcia małżeństwa i rodziny na Ewangelii, modlitwie indywidualnej i wspólnotowej, na sakramencie Pokuty i Eucharystii. Nie będzie owoców tych Świąt, jeśli sprowadzimy Wielkanoc do poświęcenia pokarmów, malowania jajek, do bazi i śmigusa. Niektórzy katolicy wyjeżdżają na wypoczynek. Tylko część stara się przynajmniej w Wielkanoc uczestniczyć we Mszy św. Ważne jest, by dzieci widziały, jak dorośli całują krzyż i same uczciły Mękę Pana Jezusa. Dzieci z prostotą przyjmują prawdę o powstaniu Pana Jezusa z grobu. Trzeba rozmawiać na temat Męki, Śmierci i Zmartwychwstania. Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu uczy nas pełnienia woli Bożej, umywanie nóg Apostołom przez Pana Jezusa jest wielką lekcją pokory, która bardzo jest potrzebna w rodzinie, by przebaczyć i przeprosić. Poświęcenie pokarmów może być początkiem praktyki modlitwy przed i po jedzeniu. „Wiara jest darem Boga, otrzymanym na chrzcie, a nie wynikiem działania człowieka, lecz rodzice są narzędziami Boga, aby ona dojrzewała i rozwijała się” (Ojciec Święty Franciszek, adhortacja Amoris laetitia – „O miłości w rodzinie”, p. 287).

Propozycja postanowienia

Wielki Tydzień, Wielkanoc jest wezwaniem, abyśmy przyjęli na nowo zbawczą śmierć Pana Jezusa, Jego Zmartwychwstanie. Jest to czas sposobny, abyśmy przy Krzyżu i pustym Grobie Pana rozmawiali o naszych krzyżach, o przemijaniu, śmierci i powołaniu do wiecznej szczęśliwości.

Comments are closed.